Καθρέφτη καθρεφτάκι μου........

Αρμένικη....βίζιτα

2009-09-10T11:49:00.005+03:00

Αλήθεια......γνωρίζετε από που και πως,βγήκε η έκφραση αυτή;

Επειδή τελευταία με απασχόλησε αρκετά συχνά η εν λόγω φράση,είπα να το ψάξω...καλύτερα το θέμα και σκέφτηκα να το βάλω κι εδώ,έτσι...για τους συμπάσχοντες....

Λοιπόν,λένε.......ότι:

Οι Αρμένιοι είναι από φυσικό τους ευγενείς και φιλόξενοι, πράγμα που ξένιζε τους άλλους λαούς. Είχαν την συνήθεια να κάνουν επισκέψεις σε συγγενείς τους που κατοικούσαν σε άλλες πόλεις, οικογενειακά, δηλαδή πέντε-έξι άτομα και έμεναν εκεί πολύ καιρό. Επίσης, έκαναν επισκέψεις οικογενειακές στην ίδια πόλη, που κρατούσαν και μια βδομάδα ακόμη. Όσο για την καθημερινή επίσκεψη τους, αυτή κρατούσε πάρα πολλές ώρες. Από αυτά και από αυτά εμείς τα Ελληνάκια, όταν βλέπουμε..... κανέναν να μας επισκέπτεται και να κάθεται πολύ ώρα, λέμε πως μας έκαναν,Αρμένικη....βίζιτα, δηλαδή (επίσκεψη).

Oυφ.......αυτά!

Άργησα ,μα........ήρθα!

2009-07-04T20:39:00.010+03:00

Μία λαϊκή μας παροιμία ,λέει........"κάλλιο αργά ,παρά......ποτέ ".
Θα ήθελα να ζητήσω την κατανόηση ,από όλους τους φίλους και φίλες της blog-χώρας μας .Είμαστε άνθρωποι και περνάμε από χαρούμενες στιγμές ,από στιγμές ρουτίνας ,αλλά και από στιγμές δυστυχίας ,που πολλές φορές μας καταρρακώνουν ,μας δημιουργούν φοβίες ,μας αποδυναμώνουν .
Μία λοιπόν ,δυστυχισμένη περίοδο πέρασα κι εγώ πρόσφατα ,φόρος τιμής ,στον άνθρωπο και πολύ καλό φίλο ,που έφυγε πριν από 40 μέρες .
Όμως ,η ζωή συνεχίζεται και όλοι γνωρίζουμε ότι πρέπει να παλεύουμε γι'αυτή ,με νύχια και με δόντια ,με τα καλά της και τα άσχημά της .Μετά από τόσες μέρες αποχής ,άνοιξα τα mail μου και είδα και τρόμαξα ,για να τα διαβάσω όλα .Μέσα σ'αυτά λοιπόν ,είχα να παραλάβω προς μεγάλη μου έκπληξη(λόγο αποχής) και βραβειάκια για τα τρία μου blogs .

Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ηλακάτη ,γιατί με θυμήθηκε και.......στις δύσκολες στιγμές μου,όπως επίσης κι ένα μεγάλο"ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ........luna ,που με τίμησαν στο blog μου "καθρέφτη,καθρεφτάκι μου",δίνοντάς μου το βραβείο..............

"ΕΝΑ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟ BLOG " Οι κανόνες της βράβευσης είναι οι εξής:
1. Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας, μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε, και το λινκ στο blog
2. Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και να τους ενημερώσετε ότι τους επιλέξατε για αυτό το βραβείο.

Σύμφωνα λοιπόν με τους κανόνες της βράβευσής ,(δεν ξέρω αν είναι αργά) ,ελπίζω πως .....όχι !
Θα ήθελα να βραβεύσω κι εγώ με τη σειρά μου ,τα εξής ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΑ BLOGS ,που κατά τη δική μου άποψη ,είναι γραμμένα με μεγάλη ευαισθησία ,είναι δημιουργικά ,ενημερωτικά και με πολύ-πολύ μεράκι !

1.Δεν θα ξεχάσω ποτέ καλέ μου velvet2 ,την ευαισθησία σου.........! Σ'ευχαριστώ...! STAVENTO-ΑΠΑΓΚΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
2. ΜΠΛΕ ΒΕΛΟΥΔΟ
3. ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΟΥ-ΦΩΤΕΙΝΗ
4. ΜΑΡΙΒΙΛΗ ΚΑΙ ΦΡΕΝΤΥ
5. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
6. ΑΚΡΙΤΑΣ
7. ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ
8. nautilus
9. bearpridehiv
10. Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ
11. ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΠΕΦΤΕΙ-ΠΕΦΤΕΙ
12. ΚΟΤΣΑΝΙ
13. ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
14. violets with wind adove them
15. SMALL FISH IN THE SKY

Υ.Γ.
Τα 15 αξιαγάπητα blogs ,είναι και στα τρία μου blogs τα ίδια .Μου ήταν αδύνατον να βρω 45 φίλους με αξιαγάπητα blogs,όχι γιατί δεν υπάρχουν,αλλά θα έπρεπε να ασχοληθώ μία ολόκληρη εβδομάδα και ο χρόνος δεν μου το επιτρέπει αυτή τη στιγμή.Προσπάθησα,να βρω ανθρώπους,που δεν έχουν πάρει βραβεία μέχρι αυτή τη στιγμή,ελπίζω....να σκέφτηκα σωστά!!

Το WC και ο πάστορας....

2009-05-05T21:26:00.009+03:00

Πολλοί ,ίσως να γνωρίζουν τη συγκεκριμένη αστεία ιστορία .

Την είχα διαβάσει πριν μία εικοσαετία και είχα στην τσάντα μου πάντα μία φωτοτυπία της ,γιατί πραγματικά ,διαβάζοντάς την .....τότε ,έκλαιγα από τα γέλια .Την βρήκα πρόσφατα ξεχασμένη σ' ένα συρτάρι μου και σας την παραθέτω.....

Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο ,για όσουν δεν την γνωρίζουν .

Μια οικογένεια Άγγλων περνούσε τις διακοπές της στη Γερμανία. Στη διάρκεια ενός περιπάτου, βλέπουν ένα χαριτωμένο σπιτάκι, κατάλληλο για τις διακοπές τους του επόμενου χρόνου.

Μαθαίνουν ότι ο ιδιοκτήτης του είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας. Τον βρίσκουν και κλείνουν συμβόλαιο.
Γυρίζοντας όμως πίσω στην Αγγλία, η κυρία θυμήθηκε πως δεν είχε δει το WC, για να έχει μια πλήρη εικόνα του σπιτιού.
Έγραψε λοιπόν ένα γράμμα:
-Αιδεσιμότατε, είμαι η κυρία που έκλεισα το εξοχικό σπιτάκι για τ ον επόμενο χρόνο, αλλά δεν πρόσεξα το WC. Μπορείτε να μας πληροφορήσετε καταλλήλως;
Ο πάστορας πήρε το γράμμα, αλλά δεν κατάλαβε για τι πρόκειται. Υπέθεσε πως η κυρία εννοούσε μια κοντινή εκκλησία των Άγγλων διαμαρτυρόμενων, που ονομάζεται Wable Church.
Έτσι λοιπόν, απαντώντας της, έγραψε:
-Κυρία μου εξετίμησα την ερώτηση σας και απαντώ: Ο τόπος στον οποίο αναφέρεστε βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το σπίτι, πράγμα λίγο κουραστικό για όσους συνηθίζουν να πηγαίνουν πολύ συχνά.
Όποιος έχει τη συνήθεια να παραμένει πολύ, καλό είναι να παίρνει και το φαγητό του μαζί.
Στην τοποθεσία μπορείτε να φτάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια. Αν όμως βιάζεστε, μπορείτε να πάρετε αυτοκίνητο.
Καλό είναι να φτάσετε εγκαίρως για να μην διαταράξετε την ησυχία των άλλων που είναι ήδη μέσα.
Υπάρχουν θέσεις για εκατό όρθιους και σαράντα καθιστούς.
Υπάρχει επίσης κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες οσμές.
Συνίσταται να φτάσετε γρήγορα για να πιάσετε θέση.
Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς τους και όλοι μαζί τραγουδούν.
Στην είσοδο σας δίνουν ένα χαρτί και αν δεν φτάσει χρησιμοποιείται ανά δύο άτομα.
Τα χαρτιά πρέπει να επιστρέφονται στην έξοδο, για να χρησιμοποιηθούν και για επόμενη φορά.
Υπάρχουν επίσης μεγάφωνα για να ακούγονται οι ήχοι και έξω.
Αυτά που συλλέγονται, μοιράζονται έπειτα στους φτωχούς.
Υπάρχουν επίσης φωτογράφοι, για να σας φωτογραφίζουν στις διάφορες φάσεις και να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο μα τόσο ανθρώπινη!
Εις το επανειδείν με τον αξιότιμο σύζυγό σας,

Ο πάστωρ

Για τον Μάη.....

2009-04-30T01:54:00.004+03:00

Η νίκη......της φύσης, η ανθοφορία και η νέα καρποφορία.Ο πράσινος μήνας ,ο μήνας που η φύση γιορτάζει,από τα χίλια μύρια αρώματα των λουλουδιών.

Για την πρώτη μέρα του μήνα ,τα στεφάνια που φορούν όλα τα χρώματα της γης ,ένα στάχυ κι ένα σκόρδο,για να κρατά το κακό ,μακριά από τα σπιτικά μας .Το κρεμάμε έξω από την πόρτα της εισόδου μας ,μέχρι τις 24 του Ιούνη,το θερινό ηλιοστάσιο και το καίμε στις φωτιές που ανάβουμε του Αη Γιάννη.

Πόσοι από εμάς,θα φτιάξουν το πρωτομαγιάτικο στεφάνι;

Πόσοι από εμάς,θα καθίσουμε στο γρασίδι να γίνει ο πωπός μας πράσινος;

και για την περίπτωση........

1..Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι

2..Μην βγάλεις μήτε μπάλωμα, πριν βγει ο Μάιος μήνας

3..Μάης άβροχος, τρυγητής άμετρος

Τώρα που ο Απρίλης φεύγει......

2009-04-23T11:39:00.004+03:00

Λίγες παροιμίες ,για να μην χανόμαστε.......

1..Αν ρίξει Απρίλης τρεις βροχές κι ο Μάης άλλες δύο, να δεις σταφύλια σαν παιδιά και πίτες σαν.........αλώνια.
2..Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα.
3..Ο Μάης έχει το όνομα και ο Απρίλης τα λουλούδια.
4..O Απρίλης με τα λουλούδια και ο Μάης με τα ρόδα.
5..Ο Απρίλης έχει την δροσιά και ο Μάης τα λουλούδια.

Του Αγίου Γεωργίου σήμερα........

2009-04-23T11:24:00.003+03:00

Το γνωρίζετε...ότι σαν σήμερα ,την ημέρα του Αη Γιώργη ,στην όμορφη Αράχωβα ,πραγματοποιείται "ο δρόμος των γερόντων";
Λοιπόν ,σαν σήμερα και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας ,οι γέροντες (όποιος δηλαδή αντέχει) ανηφορίζουν ένα δρομάκι γεμάτο κοτρώνες κι όποιος κερδίσει τον αγώνα (φτάσει μέχρι το τέλος της ανηφοριάς) ,κερδίζει ένα αμνοερίφιο .Στη συνέχεια ,το ρίχνουν στο χορό και παράλληλα βγάζουν την εικόνα του Αγίου ,με ομοβροντία κροτίδων .

Πρόσκληση.....ανθρωπιάς

2009-03-24T19:32:00.004+02:00

Ας βοηθήσουμε όσοι και όσες μπορούμε ,το έργο ανθρωπιάς ,δύο συλλόγων της χώρας μας ,που διοργανώνουν Πασχαλινά bazaar .Αυτό ,μπορεί να γίνει με τις δημιουργίες μας(και είμαστε...αρκετοί ,που δημιουργούμε) , η’ με το περίσσευμά μας .Αντικείμενο των δύο συλλόγων ,είναι η φροντίδα και η προστασία ανήλικων παιδιών .Η προσπάθειά τους ,για κοινωφελές έργο ,είναι γνωστή σε όλους μας ,εδώ και πολλά χρόνια .
1.. Ίδρυμα "Το χαμόγελο του παιδιού" .
Το ίδρυμα θα πραγματοποιήσει Πασχαλινό bazaar στις 13-14-15/04/2009 στην διεύθυνση:
Αργυρουπόλεως & Άνω Τζουμαγιάς
Νίκαια
Τ.Κ. 18454
Υπεύθυνη είναι η κυρία Βουτσά.
Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι: 2104256040
Η υπεύθυνη βρίσκεται καθημερινά στον χώρο αυτό 09.00 – 17.00.
Η αποστολή των έργων , θα πρέπει να γίνει στην παραπάνω διεύθυνση .Τα έργα που θα αποσταλούν θα πρέπει να είναι πολύ καλά τυλιγμένα ώστε να μην υπάρξει καμία απολύτως φθορά κατά την μεταφορά τους.

2.. Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης που θα διεξάγει Πασχαλινό bazaar στις 9-10/04/2009.
Τα τηλέφωνα επικοινωνίας της εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης είναι:
2310-835254 και 2310-811078
Το Πασχαλινό bazaar θα διεξαχθεί στις 9-10/04/2009 στην διεύθυνση:
Δικηγορικός σύλλογος Θεσσαλονίκης
Τσιμισκή 103 Διαγώνιος
Θεσσαλονίκη
Από ώρα 10.00 έως 21.00
Η αποστολή των έργων σας θα πρέπει να γίνει στην διεύθυνση:
Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης
Ίωνος Δραγούμη 4
54624 Θεσσαλονίκη
Υπεύθυνη είναι η πρόεδρος του συλλόγου
Ιωάννου Κατερίνα
Το κινητό της είναι: 6945153363
Για όποιον θέλει να προσφέρει χρήματα αντί για κάποιο έργο του, υπάρχουν λογαριασμοί τραπεζών, οι οποίοι είναι οι εξής:
MARFIN-EGNATIA BANK:0086934-40/0
EUROBANK:181-0100036594

Και στις δυο περιπτώσεις η αποστολή των έργων θα πρέπει να γίνει μέχρι τα τέλη του Μαρτίου ή το αργότερο μέχρι στις 4-5/04/2009, ανάλογα με ποιο τρόπο θα τα στείλετε, για να φτάσουν εγκαίρως στα σημεία, όπου θα διεξαχθούν τα bazaar. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει μέσα στο δέμα, η ένδειξη ότι πρόκειται για δωρεά και αν και όσοι επιθυμούν ,καλό είναι να γράψουν τα στοιχεία τους ,για ευνόητους λόγους .

Η τελευταία μέρα,μιας καρδούλας.....

2009-03-17T11:13:00.002+02:00

Δύσκολα και βαριά τα χέρια στο πληκτρολόγιο,δεν βλέπω και καλά,γιατί τα μάτια είναι γεμάτα δάκρυα.Και ξύπνησα σήμερα με μία απίστευτη διάθεση για ζωγραφική....
Τώρα,ούτε να το διανοηθώ,ούτε και να μαγειρέψω δεν θέλω.
Τώρα....γιατί τα γράφω;
Ίσως γιατί θέλω να μοιραστώ με άλλους ανθρώπους,με φίλους, αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Η απόφαση της ευθανασίας,πάρθηκε σήμερα το πρωί.
Έχει μέρες τώρα,που ο Ρίκος μας δεν περπατάει,δεν τον βαστούν τα πόδια του.Εδώ και τέσσερις μέρες,δεν τρώει,παρά πίνει μόνο νεράκι κι αυτό ξαπλωμένος.Δεν μπορεί να αναπνεύσει,τα άλλα, καλύτερα να μην σας τα πω,γιατί κι εγώ η ίδια δεν τα αντέχω.Δεν είναι άρρωστος,απλά γεράματα έχει,που μάλλον νωρίς τον βρήκανε,στα 14,5 χρόνια του.
Ίσως κάποιοι που θα με διαβάσουν,να με παρεξηγήσουν,για υπερβολές.Το έχω ακούσει κι άλλη φορά αυτό το παραμυθάκι,αλλά δικαιολογώ,εκείνους που δεν έζησαν,με ζωάκια και κατανοώ την κρίση τους.
Χρειάζομαι δύναμη...για σήμερα και δεν ξέρω που να τη βρω.Οι κόρες μου,θέλουν να μείνουν μακριά από τη διαδικασία και ο κλήρος έπεσε στην υποφαινόμενη...γενναία της οικογένειας.
Δεν γνωρίζω πως θα ειναι η βραδιά μου,αλλά ελπίζω στην αυριανή μέρα.....
Σας ευχαριστώ.....που μοιραστήκατε μαζί μου,αυτές τις γεμάτες θλίψη γραμμές και ζητώ συγνώμη,αν σε κάποιους άγγιξα ευαίσθητες χορδές.
Ίσως αυτή μου η κίνηση,να μου δώσει περισσότερο θάρρος για σήμερα,ίσως και να ήθελα να πάρω μία επιβεβαίωση για το γεγονός αυτό,ίσως.......για να μην έχω τύψεις;
Πραγματικά,δεν ξέρω......

Βρε...μπελάς,σαββατιάτικα.....

2009-03-14T14:57:00.012+02:00

Μιας και τα δύστυχα ψαράκια μας απεβίωσαν ένα-ένα και με τη σειρά,είπα να καθαρίσω το ενυδρείο,για να του δώσουμε ζωή.Τι ...το ήθελα τρομάρα μου;Καλά τα έπλυνα όλα,μια...χαρά!Και τώρα τι μπαίνει που; και με ποια σειρά; Σφουγγαράκια,σφουγγαρούδια,μοτεράκια,φουρφούρια,βίδες,πωματάκια,καπάκια,σωλήνες και σωληνάκια,φωτάκια,πυθαράκια,πρασινάδες,κοραλλάκια,πυργάκια,κουτάκια,παρακουτάκια,βεντούζες,άνθρακας,που μόλις τον είδα,νόμισα πως έπιασε ποντικοκούραδα το ενυδρείο(εκεί στα δεξιά της φωτογραφίας,σαν ποντικοκούραδα δεν μοιάζουν;)Καλύτερα να περιμένω την Μαρία μου,μπας και θυμάται τίποτα εκείνη,γιατί εγώ,τα έχασα...ελαφρώς.Άσε...που πήγα να πάρω ψαράκια σήμερα και ευτυχώς για μένα,ήταν έντιμος ο ψαροπώλης.Και αυτό γιατί;Αφού διάλεξα τα ψαράκια και αφού ρώτησα τον υπάλληλο,αν συμβιώνουν αυτά που διάλεξα,(γιατί υπάρχουν κατηγορίες που δεν κάνουν χωριό μεταξύ τους)κι εκείνος έδωσε το ΟΚ,όταν λοιπόν,πήγα να πληρώσω τα 116 ευρωπουλάκια,τότε ο ψαροπώλης μου είπε.....

-Μα...κυρία μου,αυτά που διαλέξατε,δεν μπορούν να συμβιώσουν;

Φτου.....ο υπάλληλος,δεν ήξερε που να κρυφτεί ο καημενούλης.Άντε πίσω τα ταλαίπωρα ψαράκια,που τα αποχαιρέτησα μετά λύπης μου,γιατί ήταν πολύ χαριτωμένα.Και τώρα; άντε ξανά διάλεξε.......με τις ώρες.Έλα όμως,που λογάριαζα δίχως τον ξενοδόχο;Έρχεται ο ψαροπώλης λοιπόν,να δώσει τα φώτα του.

-Τι ψαράκια έχετε στο ενυδρείο σας κυρία μου;

-Τίποτε του απαντώ,σήμερα το καθάρισα και είπα να του δώσω ζωή.

-Ελάτε τότε σε τρεις μήνες,ήρθε η απάντηση ,ορθή-κοφτή και αυστηρή.

-Μα....γιατί;

-Γιατί αν βάλετε τώρα ψαράκια,θα σας ψοφήσουν όλα,μου είπε και μου εξήγησε ότι για να μπουν ψαράκια σε ένα ενυδρείο,θα πρέπει να μείνει το νεράκι του στάσιμο αρκετό καιρό,να πάρει κανονική θερμοκρασία,με τη βοήθεια του θερμόμετρου,να αποκτήσει τα συστατικά,του στάσιμου νερού και να αποβάλλει τα μικρόβια του νερού της βρύσης.Δεν θυμόμουν τίποτε απ'όλα αυτά,μετά από τόσο καιρό που είχα να ασχοληθώ.Κι έτσι,πήραμε τον δρόμο του γυρισμού με την Κωνσταντίνα μου,άπραγες.Τώρα,έχουμε ένα άδειο ενυδρείο ,που μόνο ο θόρυβος από το φίλτρο ακούγεται.Δίχως χρώμα και ζωή.

Υπομονή........

Καλή αποκριά,σε όλους....τους φίλους!

2009-02-28T08:12:00.008+02:00

Καλά...να περάσετε και καλά....να διασκεδάσετε!
Να χαρείτε και να χορέψετε!
Να φάτε ,να πιείτε,με μέτρο....... και με σύνεση!

Και....το κυριότερο,να πάτε...και να γυρίσετε,
σώοι κι αβλαβείς!
Ακούστε κι εμένα.....κάτι ξέρω για να σας το λέω.......

Επί τέλους.......

2009-02-27T08:54:00.005+02:00

Πίστευα,ότι δεν θα τέλειωνε και το είχα.....άγχος.Και αυτό,γιατί από τον Οκτώβρη,έχω ένα περίεργο κόλλημα με τη ζωγραφική μου.Άφησα πολλά στη μέση,που κάποια στιγμή,πρέπει να τελειώσουν.Εχθές,έψαχνα όπως πάντα......ο Σέρλοκ Χόλμς,παλιά συνήθεια,που έμεινε από τη δουλειά μου.Έτσι λοιπόν,είδα ότι μόνο λίγες βελονιές ήθελε για να τελειώσει.Το ξενύχτησα όμως για τα καλά και σήμερα,δεν ξέρω που παν τα τέσσερα,από τη νύστα.Και δεν μου φτάνει αυτό,έχω να καθαρίσω και το σπίτι,γιατί θα έχω......αγαπημένους επισκέπτες το τριήμερο....

Τελικά.....και οι συνταξιούχοι,έχουν.....τα άγχη τους......

Έχω....μία ανηψιά,φωτιά!!!

2009-02-23T13:15:00.015+02:00

Όταν το παιδί,έχει στόχους.......Από μικρή όταν ήταν,ήξερα,ήμουν σίγουρη.....δηλαδή,ότι δεν θα έμενε.... στη αφάνεια.Το πάθος της για μάθηση,οι γλώσσες,εκείνο το πίσμα,να φτάσει ψηλά,να δημιουργήσει.......

-Τι θα γίνεις Ναυσικά,όταν μεγαλώσεις;

-Αχιτέτωνας........και.....χολεύτια.....και......και....και......

Πόσο....το πίστευε ...Χριστέ μου και ήταν μια σταλιά παιδάκι.Είμαι υπερήφανη.....για κείνη,γιατί ότι είπε το πάλεψε,με νύχια και με δόντια και το πέτυχε,με μία απίστευτη.....θέληση,που με κάνει να ανατριχιάζω ώρες-ώρες.

Σήμερα,μία φτασμένη αρχιτεκτόνισσα και μία σπουδαία...παρουσιάστρια,στο Ελληνικό MTV.

Είμαι σίγουρη,ότι δεν θα σταματήσει......εδώ.

Τα καλύτερα.....έρχονται και η θεία......θα χρειαστεί pampers.

Θέλω να είσαι ευτυχισμένη,χαρούμενη,γεμάτη υγεία με πολλές επιτυχίες στη ζωή σου,καρδούλα μου!

Να μου προσέχεις.....κι εγώ θα είμαι πάντα...μαζί σου,όταν με χρειάζεσαι.....

Σ'αγαπάω..........και το ξέρεις......μικρή.

Όταν σκαλίζεις τα παλιά

2009-02-21T11:28:00.002+02:00

Τι σας θυμίζουν;

Χρόνια πολλά...αγγελουδάκι μου....

2009-02-18T22:30:00.006+02:00

Κοριτσάκι μου,
θέλω να σου φέρω τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου.
Θέλω να σου φέρω ένα περιβολάκι
ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη
πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας
να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου.
Θέλω να σου φέρω
ένα σταυρουλάκι αυγινό φως
δυο αχτίνες σταυρωτές από τους στίχους μου
να σου ξορκίζουν το κακό
να σου φωτάνε μη σκοντάψεις
Γ.Ρίτσος

Στην πιο τρυφερή καρδούλα,που σαν σήμερα ...γεννήθηκε! Που δεν θα ξεχάσω ποτέ....εκείνη την ημέρα,που παρά λίγο θα την έχανα....
Στο πιο λαμπερό αστερακι μου,εκείνο που ξέρει ότι το λατρεύω!Στο κοριτσάκι μου....με πολύ αγάπη από τη μαμά....Θέλω να είσαι χαρούμενη,να φωτίζει το χαμόγελό σου,σαν τ'αστέρια
τ'ουρανού!Να μοιράζεις καλωσύνη από εκείνη που μάθαμε στην οικογένειά μας!
Να δίνεις χαρά και να παίρεις πάντα,όλα όσα σου αξίζουν!
Να αγαπιέσαι.....όπως σε αγαπώ εγώ!Να έχεις όλους τους καλόκαρδους αγγέλους γύρω σου,που θα σε προσέχουν για όλη σου τη ζωή!Να λάμπει πάντα το λευκό της καρδιάς σου.....
Γεννήθηκες μέρα χιονιού και εύχομαι....όλες οι μέρες σου να είναι λευκές και γεμάτες ευτυχία....μικρούλα μου!Σε λατρεύω.......διπλά...και το ξέρεις.
Κι εκείνος σε λατρεύει,μην ανησυχείς,θα είναι πάντα....δίπλα σου κι ας μην τον βλέπεις.

Η μανούλα σου.....

Μαριγούλα;
Δεν κόβεις κανένα κομμάτι τούρτα,γιατί απ΄τα ζουμιά,δεν βλέπω καλά;

Χρόνια Πολλά.....στα ερωτευμενάκια......!!!!

2009-02-14T17:15:00.002+02:00

Ευχές......για όσους γιορτάζουν σήμερα......

Πολλές...ευχές,για τα καλύτερα,γι'αυτά που επιθυμείτε.....

Καλώς,όρισες.....έρωτα....

2009-02-13T08:22:00.012+02:00

Αμάν....ούτε να σκεφτώ δεν μπορώ.....Γρίπη ήθελα......να πω και γλώσεψε...η μπέρδα μου=μπερδεύτηκε...η γλώσσα μου.Άκου....έρωτα;Τι είναι αυτό;είναι .......καλό;είναι...κακό;τρώγεται;φτιάχνεται;πως ...λειτουργεί;υπάρχει;

Σήμερα,προβλέπεται...γκρίνια....Ξύπνησα πρωί-πρωί και αναζητούσα,κάθε μέλος του σώματός μου,ακόμη....και τη σκέψη μου.Κάθε φορά που μας επισκέπτεται η γρίπη,μου κάνουν...τρελίτσες,έτσι...για να με σκάσουν(τα μέλη μου...).Λοιπόν,ψάχνοντας πρώτα να βρω τα γυαλιά μου,είδα το αριστερό μου χέρι,να με κοιτά...με ένα βλέμμα περίεργο.Δεν πρόλαβα,να του πω το γιατί και μου γυρίζει μια ξανάστροφη.....Έρχεται προς βοήθειαν...και το δεξί,νταβρατισμένο όπως είναι,σε σχέση με το αριστερό,μου δίνει άλλη μία......Μισοζαλισμένη από το βίαιο ξύπνημα,βρήκα την φωνή μου,που είπε.....

-Γιατί ρε σεις την χτυπάτε;

-Καλά...της κάνουμε,να μάθει να μας προσέχει και να μην μας χρησιμοποιεί...τόσο πολύ.Ήρθε η απάντηση από τα χέρια μου.....Το δεξί,σαν ποιό...ξύπνιο,κολλάει και το.....(παν μέτρον άριστον....)Δεν προλάβαμε...να τελειώσουμε την άνιση...κουβέντα μας,νάσου......και τα πόδια μου σε μια γωνιά,που συνομοτούσαν χαμηλόφωνα....Ακούω την φωνή μου......να τους λέει...

-Ρε σεις μάγκες,για περάστε......να βοηθήσουμε το αφεντικό,που βρίσκεται...υπό διάλυση;

-Τι λε.......ρε,απαντάει το αριστερό,που υποφέρει κι εκείνο,από μια δισκοκοίλη.Και...συνεχίζει,

-Εμένα με ρώτησε και τον αδερφό δεξί,αν θέλαμε....να κουβαλήσουμε και να σκίσουμε....τόσα ξύλα;

Και συνέχισε.....να κάνει τα παράπονά του,στον αδερφό δεξί,δίχως να το κουνήσει ρούπι...από την θέση του.Έστρεψα ,το βλέμμα μου(ευτυχώς αυτό υπήρχε κανονικά στη θέση του)και είδα κάτω από το τραπέζι της τραπεζαρίας,την μέση μου....να κρύβεται.Η φωνή μου,κατάλαβε τη σκέψη μου (μ'αυτή,έχω συμμαχία....)και φωνάζει την μέση μου,παίρνοντας ένα ναζιάρικο ύφος με μπόλικο...μέλι.

-Ρε...μεσούλα,εσύ είσαι λογικό κορίτσι(τσαχπινιές),έλα να βάλουμε ένα χεράκι βρε,να κάνουμε μία συναρμολόγηση,μπας και φάμε κανένα πιάτο φαί σήμερα.Έλα....μην κρύβεσαι....και εγώ σου υπόσχομαι...μασάζ(πέφτουν τα μεγάλα μέσα....εδώ).

Ευτυχώς,η μέση μου είναι λίγο...τζαζ και πείσθηκε......αμέσως.Φώναξε,σαν πιο λογική και τα υπόλοιπα...μέλη μου,αφού τους έταξε...λαγούς με πετραχείλια και άρχισαν να δουλεύουν τεμπέλικα,δίχως να βάζουν όλη τους την μαστοριά.Στραβά κουτσά,με συναρμολόγησαν,αλλά ξέχασαν να βάλουν λίγο λαδάκι στις βίδες,με αποτέλεσμα,όταν πατάει το αριστερό πόδι,να ακούγεται ένα....ΚΡΑΤΣ και όταν πατάει το δεξί,να ακούγεται......ένα ΑΧ.

Τώρα,πρέπει να βρω τρόπο,να τους ξεπληρώσω όλα αυτά που τους έταξα,για να με βοηθήσουν.Πρέπει να βρώ να φτιάξω μία σούπα,δίχως κρεατικό μέσα,γιατί το βαρέθηκαν μου είπαν,όπως επίσης,μου ζήτησαν όλη μέρα,να τους έχω τσάι....ζεστό.

Άντε...λοιπόν....πάμε....

ΚΡΑΤΣ....ΑΧ....

ΑΧ,ΚΡΑΤΣ......

Κι άλλο κακό,να μην μας εύρει..................

Παλιές διαφημίσεις.....

2009-02-12T23:29:00.004+02:00

Όπως όλοι μας ,έτσι κι εγώ,έχω ένα κουσουράκι......
Μαζεύω εδώ και πολλά χρόνια τώρα,ότι παλιό πράγμα,αντικείμενο,έγγραφο,ρούχο,σκεύος κλπ,που να μου έχει κάνει εντύπωση.Βέβαια,το πρόβλημα χώρου,είναι τεράστιο,αλλά ευτυχώς για μένα,έχω μία παλιά αποθήκη,έξω από το σπίτι,που την φυλάω σαν τα μάτια μου....Σήμερα λοιπόν με αφορμή κάτι που έψαχνα,έπεσε το μάτι μου σε κάτι παλιά περιοδικά,της δεκαετίας του 60' παρακαλώ......Έπιασα 2-3 να ξεφυλλίσω και μου έκαναν εντύπωση,οι παλιές διαφημίσεις που είχε και αυτό,γιατί θυμήθηκα τις παραστάσεις που είχα από μικρό παιδί.Θα σας θυμίσω κάποιες από αυτές.Ευτυχώς,τα μοντέλα είναι τόσο ξεπερασμένα,που ελπίζω να μην έχω κάποιο πρόβλημα......

Αν δεν μπορείς να πεις τ'όνομά σου.....

2009-02-09T10:17:00.006+02:00

πές το,δια της χειρομορφής,που χρησιμοποιείται από την νοηματική γλώσσα.Έχω την αίσθηση,ότι τα τελευταία χρόνια,παρατηρείται μία δυσκολία στην ανθρώπινη επικοινωνία.Ο Θεός μας έδωσε γλώσσα,για να την χρησιμοποιούμε ανθρώπινα και όχι να εκμεταλευόμαστε το γεγονός ότι την έχουμε και αφού..... την έχουμε,κάνουμε κατάχρηση αυτής.Φαντασθείτε.....μία γλώσσα να βγάζει χολή,να χρησιμοποιεί,μόνο.......δια της ύβρεως,να επικοινωνήσει;Ο Θεός,μας έδωσε αφτιά,για να ακούμε.'Ομως δεν τα χρησιμοποιούμε,πολλές φορές,γιατί δεν μας ενδιαφέρει η' δεν μας συμφέρει,τι θα πει ο συνάνθρωπος.Έχουμε γίνει,οι άνθρωποι του εγώ.

Αν κλείνεις τα αφτιά σου,δεν μαθαίνεις τίποτε...από τους άλλους.Δεν μαθαίνεις να ακούς και την άλλη όψη του νομίσματος,που μπορεί να είναι και η αλήθεια.Όταν μάθεις λοιπόν να ακούς,έλα για κουβέντα.Στάσου στον καθρέφτη σου μπροστά και παρατήρησε...ότι έχεις μία γλώσσα και δύο αφτιά.Επιτέλους.....μάθε να τα χρησιμοποιείς σωστά.....

Οι άνθρωποι,που είχαν την ατυχία να μην έχουν ούτε τη γλώσσα,ούτε τα αφτιά,σίγουρα......ξέρουν να εκτιμούν και να σέβονται.....τα λόγια και τα ακούσματα,από τον συνάνθρωπο....

Για μία.....φίλη.....

Θέλω να ακούσω καλά....νέα.

2009-01-09T22:45:00.000+02:00

Τις τελευταίες μέρες,έχω συγκλονισθεί,με την περιπέτεια της υγείας της Δημητρούλας.
Μία νέα γυναίκα,ένα μανεκέν,όπως την λέω.
Σαν κόρη μου.........έτσι την αισθάνομαι.
Ο συνδιασμός δύο φαρμάκων,δημιούργησε νεφρική ανεπάρκεια.
Κοντεύω να τρελλαθώ.
Δεν θέλω να πιστέψω,ότι ένας λάθος συνδιασμός,μπορεί να νεκρώσει τα νεφρά.
Όχι Δημητρούλα μου,πιστεύω ότι ο Θεός,θα σταθεί πλάι σου.
Στάσου δυνατή.......
Κάνε υπομονή κι ελπίζω σε λίγες μέρες,να είναι μόνο μία περιπέτεια άσχημη,από αυτές,που όλοι μας λίγο πολύ περνάμε.
Θέλω να ακούσω αύριο καλά...νέα!
Το απαιτώ....
Δεν μπορεί;
Δεν θέλω να το πιστέψω.....

Ουφ........ξεστόλισμα και σκέψεις θλιβερές

2009-01-07T23:36:00.000+02:00

Τι με περιμένει.....αύριο;
Μέρα θλίψης την χαρακτηρίζω.
Ποτέ δεν αισθανόμουν όμορφα,
όταν έφτανε αυτή η στιγμή.
Άσε που με πιάνουν και τα κλάματα.....
Το δέντρο,θαρρείς και μου λέει γιατί;
Τα στολίδια που κλείνονται για ένα χρόνο στο κουτί και παίρνουν τη θέση τους στο πατάρι.
Ο φωτεινός Άγιος Βασίλης κι αυτός στην άκρη,μας ξεχνά και τον ξεχνούμε.
Τα λαμπάκια,που (ζέσταιναν) το σπίτι.
Ο άγγελος που τσαλακώνει η φορεσιά του,από το στρίμωγμα στο κουτί του.
Το μουσικό σπιτάκι,που δεν θα ακούγεται πια.
Ο κουρδιστός τάρανδος με την παραφωνία του.Δεν θα γελάμε μαζί του.
Θα μου λείψουν.......
Όμως θα περάσει κι αυτό......όπως κάθε χρόνο και πάει λέγοντας......
Μία πίκρα θα μείνει.......... ότι δεν θα ξεχάσω,δεν θα ξεχάσουμε.....ποτέ τα Χριστούγεννα του 2008,που στιγματίσθηκαν με τον θάνατο του Αλέξη,του Διαμαντή,με τις λεηλασίες,με την βία,με τις περιουσίες που χάθηκαν,με τον πόλεμο στη Γάζα,με την οικονομική κρίση......Χριστέ μου....πόσα πολλά είναι τα άσχημα;
Ας είμαστε καλά και του χρόνου,να είμαστε περισσότερο ήρεμοι,περισσότερο λογικοί,περισσότερο ώριμοι,αγαπημένοι.........

Χρόνια Πολλά......!!!!

2008-12-23T22:23:00.000+02:00

Χρόνια πολλά.............

αγαπημένα,ευτυχισμένα,ειρηνικά,δημιουργικά,γεμάτα χαρά και υγεία,για όλους τους φίλους,για όλο τον κόσμο,για όλους μας!Εύχομαι οι μέρες αυτές, μέρες Άγιες,μέρες Αγάπης,να δώσουν την ελπίδα ξανά στους ανθρώπους,εκείνους που έχασαν την υγεία,την περιουσία,την εργασία,την ηρεμία,την υπομονή,την οικογενειακή θαλπωρή,την αγάπη!

Κάθε επιθυμία σας,ευχή μου!

Και του χρόνου......με υγεία!

2008-12-07T22:57:00.000+02:00

Αργήσαμε φέτος......μαμάααααα.... Άντε....πότε και πότε ρωτούσαν και με ξανά ρωτούσαν οι μικρές κατεργαρούλες μου.
Ξέρουν....τη μαμά τους καλά!
Αν δεν βάλει το χεράκι της,δεν γίνεται τίποτε.Έτσι λοιπόν,εχθές,ημέρα του Αγιου Νικολάου,μεγάλη η Χάρη του,αποφάσισα να βγάλω το δέντρο μας ,να φορέσω τις όμορφες αναμνήσεις και να ξεκινήσω δουλειά.Ασφαλώς,επιστράτευσα και τις νεαρές,για να μαθαίνουν,να χαίρονται,να συμμετέχουν,για να ξέρουν,τι θα λένε στα δικά τους παιδιά.Δουλεύαμε ,λέγοντας τις δικές μου παιδικές ιστορίες,τις αναμνήσεις μου,που είχαν τόση αγάπη!

Αφορμή,ήταν ο πατέρας μου,ο καλλιτέχνης ,όπως τον έλεγαν φίλοι και γνωστοί. Το σπίτι μας,αν και φτωχικό,ήταν το πιο όμορφα στολισμένο στην περιοχή,αν και εγώ πιστεύω,ότι δεν υπήρχε δεύτερο σε όλο τον κόσμο.Θυμάμαι τους περαστικούς,να στέκονται με τις ώρες να χαζεύουν αυτή την ομορφιά,αυτή τη μαγεία.Φαναράκια,γύρω από το σαλόνι,φτιαγμένα από χαρτόνι,ζελατίνα σε διάφορα χρώματα,χρυσόσκονη και μέσα από ένα λαμπάκι.Το καλώδιο του ρεύματος,ούτε που φαινόταν,από τα μικροσκοπικά αστεράκια,που το στόλιζαν.Οι φιγούρες,της φάτνης ,επίσης από χαρτόνι,ζωγραφισμένες αγιογραφίες,της Παναγιάς,του Ίωσήφ,του μικρού Χριστούλη,των μάγων ,με χρυσόσκονη.Αληθινά άχυρα πλαισίωναν τη χάρτινη κούνια και όλα αυτά έπιαναν ολόκληρο τοίχο.

Κάτω από το δέντρο,ένα χωριό.Σπίτια και πάλι από χαρτόνι και ζελατίνα και ένα λαμπάκι,για να δίνει φως,πάνω σε πυκνό βαμβάκι.Ο Άγιος Βασίλης,σε μια γωνιά του μικρού χωριού,ακόμη τον θυμάμαι,φτιαγμένος από μια δική μου παλιά κούκλα,που την είχε ντύσει με γκοφρέ κόκκινο χαρτί και γενιάδα από βαμβακι .Η άμαξα και οι τάρανδοι από ξύλο που σκάλισε με μεγάλη υπομονή.Τι έφτιαχνε Χριστέ μου αυτός ο άνθρωπος;

Πού έβρισκε τόση υπομονή και τόσο κέφι να στολίζει όλο το σπίτι μέσα κι έξω;Ειλικρινά ....απορρώ.

Τον λατρεύω.....και τον ευχαριστώ από τα βάθυ της καρδιάς μου,που μου δώρισε αυτή την ομορφιά και την αγάπη για τις μέρες αυτές.

Εύχομαι να είναι γερός ,αν και τώρα στα 87,μου στέκεται ακόμη όσο...μπορεί.Έτσι λοιπόν,με την ίδια αγάπη ,τα λέω και στις κόρες μου και συνεχίζω όσο μπορώ το δικό του έργο,για να έχουν όμορφες αναμνήσεις οι μικρές μου.Τι μικρές δηλαδή;Τέλος πάντων........

'Οταν επί τέλους,τελειώσαμε με το στόλισμα,ήρθε και η ώρα,να τους παίξω στο αρμόνιο ,όλα τα σχετικά Χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια,έτσι.......για την ατμόσφαιρα....

Και του χρόνου......λοιπόν,να είμαστε πρώτα ο Θεός καλά,για να το ξανά στολίσουμε,πάντα με αγάπη.........

Τι....ομορφιά!

2008-11-23T12:43:00.000+02:00

Κυριακή σήμερα,έξω κρύο τσουχτερό,συννεφιά σαν εκείνη του χιονιά.

Το σπίτι ζεστό,το τζάκι αναμμένο,περιμένει τις κορούλες μου,να ξυπνήσουν,να καθίσουν κοντά του,να νοιώσουν τη ζεστασιά και την αγάπη που υπάρχει στο σπίτι.

Πόσο λατρεύω το σπίτι τις Κυριακές,με μαζεμένη την οικογένεια;

Το σπίτι πεντακάθαρο,η μυρωδιά του φαγητού,του φρεσκοφουρνισμένου ψωμιού,του ζεστού καφέ.

Όταν ξυπνούν οι νεαρές,η πρώτη κουβέντα τους είναι να με φωνάξουν χαδιάρικα....

Μαμά......Μαμάκα...Μαμουλίθρα....Μαμουλίτσα....ΜαμΛία....

Ξέρουν ότι τις περιμένει ένα ελαφρύ μασαζάκι και μια μεγάλη αγκαλιά.

Τι θα φάμε για πρωινο;

Τι θα φάμε για μεσημεριανό;

Η κουβεντούλα ,παράλλημα με το πρωινό τους,είναι ότι καλύτερο.....!

Μαθαίνω τις λεπτομέρειες ,του σχολείου,τους έρωτές τους,τα νέα από τις φίλες τους,αυτά που τις απασχολούν,τους προβληματισμούς τους.

Ακόμη...τις ζουζουλεύω,τις χορεύω στην αγκαλιά μου,όπως παλιά.

-Αυτό που μυρίζει μαμά,δεν μ'αρέσει καθόλου......η μεγάλη είναι αυτή.

Αηδιάζει στη σκέψη του πατσά,αλλά ξέρει οτι δεν θα τον φάει.Ξέρει ότι τον φτιάχνω για τον παππού μας,για τον Σταμάτη τον γείτονα που τον λατρεύει και δεν του φτιάχνει η Σοφία ,η γυναίκα του όπως και για τον Γιώργο,επίσης γείτονα,που για τον ίδιο λόγο ,δεν τον βλέπει στο σπίτι του.

-Εμείς τι θα φάμε...πετάγεται η μικρή.

Μπιφτεκάκια,για σήμερα που τα έχω πλάσει από νωρίς και είναι στο ψυγείο.

Για συνοδευτικό,επέλεξαν μπασματάκι.

Όμορφα συναισθήματα,γεμάτα αγάπη,τρυφερότητα,μια μεγάλη αγκαλιά και για τις τρείς μας.

Καλό χειμώνα,σε όλους τους φίλους!

2008-11-20T01:16:00.002+02:00

glitter-graphics.com

Είθε,τα σπιτικά μας να είναι τόσο ζεστά!
Γεμάτα αγάπη και χαρά!
Οι άγιες μέρες που έρχονται σιγά-σιγά
να δώσουν σε όλους,μια μεγάλη αγκαλιά.

glitter-graphics.com

glitter-graphics.com

glitter-graphics.com

glitter-graphics.com

Μια χαρούμενη και ανέμελη οικογένεια......

2008-10-19T19:49:00.000+03:00

Σήμερα Κυριακή,βγήκα να καθαρίσω τις τριανταφυλίτσες μου,από τα λίγα ξερά φυλλαράκια τους.Όταν τέλειωσα,τις καμάρωσα έτσι όμορφες ,καθαρές και χρωματιστές όπως ήταν και σκέφτηκα να τις βγάλω μία φωτογραφία.Έλα όμως που ο μικρός μου σκυλούλης,ο Ερμής μπήκε στη μέση και μου έδωσε την αφορμή ,να σας γράψω για την τρισευτυχισμένη σκυλοοικογένεια.......που συγκατοικεί μαζί μας.

Λοιπόν,πρίν από 13 χρονάκια,αποκτήσαμε τον Ρίκο,ένα κουταβάκι,που ξεχώριζε από τα 9 αδελφάκια του,επειδή είχε στο μέτωπό του μία λευκή καρδούλα.Διασταύρωση κανίς με τεριέ.

Τύπος και υπογραμμός πάντα,υπάκουος και με καλά αισθήματα.

Ο Ρίκος μου

Είχε ένα πρόβλημα όμως.Δεν ήθελε να δει γυναίκα,όσες φορές κι αν προσπαθήσαμε.Κι έτσι το πήραμε απόφαση.Πέρασαν 6 χρόνια και καθώς περνούσαμε με την μεγάλη μου κόρη έξω από ένα πετ,είδαμε μία σκυλίτσα Μπολωνεζ,λευκή,3 μηνών,που ήταν αδύνατον να αντισταθούμε,στο να μη την κάνουμε δική μας.Έτσι λοιπόν,ήρθε στο σπίτι μας και το γυναικείο δυναμικό,που με τα κολπάκια της και τις τσαχπινιές της,μας ανάγκασε να την κακομάθουμε.

Η Φοίβη μου

Η δεσποινίδα μου όμως μεγάλωσε και σαν γυναικα τσαχπίνα,ξύπνησε τα αντρικά ένστικα του Ρίκου.Έτσι λοιπόν,πριν από 3 χρόνια αποκτήσαμε και τον γιόκα τους τον Ερμή.Ένας και μοναδικός,γιατί το αδερφάκι του δεν τα κατάφερε στη ζωή.Πάλι καλά δηλαδή που ζει και ο μικρός,γιατί η Φοίβη μας είναι 4 κιλά,ενώ ο Ρίκος 12 και τα κουταβάκια ,ήταν μεγάλα σε μέγεθος.

Τώρα τι να πω για τον μικρό;

Όλα...τα λεφτά!!!!!!

Από την πρώτη του ανάσα στο σπίτι μας,πάνω στο πάπλωμα της κόρης μας,που μετά 40 μέρες το πετάξαμε...ασφαλώς.Το γάλα του με το μπιμπερό,η φροντίδα της κάθε μέρας του,μας έχει τρελλάνει.

Ο Ερμής μου.....6 κιλά

Και όλη η παρέα,όταν βγαίνει στην αυλή.

Σκέψεις Φθινοπωρινές............

2008-09-26T11:37:00.000+03:00

Σε σκέφτομαι ,όταν τον ουρανό κοιτώ

πέφτει ένα αστέρι...κι εγώ σε σκέφτομαι .

Σε σκέφτομαι ,όταν στο δρόμο περπατώ

μια βοή ,μια φωνή....κι εγώ σε σκέφτομαι .

Σε σκέφτομαι ,όταν κεντώ ,για να ξεχαστώ

αίμα ,στο δάχτυλο , πονώ κι εγώ σε σκέφτομαι .

Σε σκέφτομαι ,όταν θέλω να ξεκουραστώ

παιχνίδια του μυαλού μου κι εγώ ,σε σκέφτομαι .

Σε σκέφτομαι και το όνειρο ,γίνεται τρελό

χορεύουν χίλια χρώματα κι εγώ σε σκέφτομαι .

Σε σκέφτομαι κι αφήνομαι....μ' αρέσει ,

χρώμα και μυρωδιά....δική σου .

Σε σκέφτομαι ,γιατί υπάρχεις ,είσαι....εκεί

σε νιώθω ,σε ακούω ,είναι...η φωνή σου .

Σε σκέφτομαι και γίνομαι...δυνατή

ξέρω ,ξέρω ,ότι με σκέφτεσαι κι εσύ!

Λ.

Ζεστές ώρες

2008-09-05T22:42:00.000+03:00

Η θέα μου

2008-09-05T22:37:00.000+03:00

Από το παράθυρο του σπιτιού μου,

η ξεκούραση ,με θέα το πράσινο

Ο τόπος μου

2008-09-05T12:09:00.000+03:00

Το όνειρο που έσβησε.....

2008-08-31T21:32:00.000+03:00

Μια κοφτή ανάσα στον σκοτεινό απόηχο ,
ένα τραγούδι μακρινό ,αγαπημένο ,
στον λαβύρινθο της σκέψης
στην παραζάλη του ονείρου ,
στο χορό των εικόνων του μυαλού.

Τα βλέφαρα βαριά ,νωχελικά ,
με τη γεύση του ονείρου ακόμη.
Το αχνό φως της ζωηρής ηλιαχτίδας
που γλίστρησε και παραβίασε
τις γρίλιες του κλειστού παραθύρου.

Η δίνη του ονείρου χάθηκε
μέσα στο βαλς της λήθης και της θύμησης .
Ένα παιχνίδισμα έρωτα κι αγάπης .
Μία τρυφερή αγκαλιά κι ένα φιλί .
Ένα ποτάμι λόγια αφοσίωσης ,
που χάθηκαν στο τέλος του καταρράκτη .
Μία βροχή υποσχέσεων
που η ρούφηξε το διψασμένο χώμα
Ένας κουρασμένος χείμαρρος συναισθημάτων
που γέρασε κι έδωσε έναυσμα στο όνειρο .

‘Όνειρο ήτανε και…πάει .

Γράφτηκε στις 12 του Απρίλη 2008

Λ.

Σαν σήμερα.......

2008-08-28T10:43:00.000+03:00

Σαν σήμερα .Εκείνη τη Δευτέρα το πρωί .
Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε .

Δεν θα ξεχάσω ποτέ.....εκείνο το τηλεφώνημα:

--Σφίξτε την καρδιά σας και τρέξτε στο νοσοκομείο .

Μια διαδρομή ατέλειωτη ,σκέψεις πολλές ,κακές

τρέλαιναν το μυαλό μου .Δεν μπορούσα να

σκεφτώ ,ότι θα άκουγα το μοραίο .

Νόμιζα ότι δεν θα συμβεί στην δική μας οικογένεια .

Ήμουν σίγουρη γι 'αυτό .

Πόσο λάθος....πίστευα .

Δεν πρόλαβες να μας πεις το τελευταίο αντίο .
Άφησες την τελευταία σου πνοή ,σ’εκείνο τον
καταραμένο δρόμο ,σ’εκείνον τον γεμάτο
ψέμα τόπο ,σ’ εκείνη την καταραμένη στροφή .
Μια κηλίδα από το αίμα σου ,που την έβαψαν
μαύρη από τον δόλο ,το συμφέρον ,την πονηριά ,
το ψέμα ,την υποκρισία ,την πλεκτάνη .
Γιατί;
28 Αυγούστου 2000
Σαν σήμερα ,σταμάτησε η καρδιά σου .
Σαν σήμερα έπαψες να ζεις .
Σαν σήμερα ,που έχασα την μισή ζωή μου .
Σαν σήμερα ,που τα παιδιά μας ,γνώρισαν την
απώλεια του πατέρα .
Ξέρω όμως ,ότι είσαι πάντα κοντά μας .
Ξέρω ότι η αγάπη σου για τα παιδιά ,είναι φύλακας άγγελος .
Ξέρω ότι σου λείπουμε ,αλλά μας λείπεις κι εσύ .
Θέλω να σου πω για την Μαρία σου ,είναι στα 24 τώρα πια ,
Μια κουκλίτσα ,ένα φανταστικό παιδί ,έτσι όπως την
ονειρευόσουν .Τώρα ,ετοιμάζεται να πάρει το δίπλωμα οδήγησης .
Παιδεύτηκα πολύ για να την πείσω .Φοβόταν από τη δική σου περιπέτεια .
Αλλά ξέχασα….τι στα λέω ;
Είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζεις ,αφού κάθε βράδυ τα κουβεντιάζετε .
Θέλω να σου πω για την μικρή μας ,την Κωνσταντίνα ,πόσο μικρούλα
ήταν τότε ;Μόλις 7 ½ δεν είχε καταλάβει ,δεν ήξερε ,το μυαλουδάκι
της ήταν παιδικό .Που ..να ξέρει τι σημαίνει απώλεια ;
Τώρα είναι στα 16 ,μες την εφηβεία ,γεμάτη ανησυχίες ,καλή μαθήτρια ,
ένα ώριμο παιδί ,που σου μοιάζει απίστευτα…..αλήθεια .
Θέλω να σου πω για μένα .Γέρασα ,κουράστηκα ,οι προσπάθειες που
Έπρεπε να κάνω ,για να είμαι μάνα και πατέρας μαζί ,με εξάντλησαν .
‘Όμως είμαι ….δυνατότερη ! Θυμάσαι ,που πάντα μου έλεγες …..
--πρέπει να είσαι δυνατή στη ζωή ,γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει .
Μερικές φορές ,πιστεύω ότι ήξερες από πριν τι θα σου συμβεί .
Με ετοίμαζες συχνά για την ενδεχόμενη απώλειά σου .
--Αλήθεια……ήξερες;
Το μόνο που με πικραίνει σήμερα ,είναι που δεν μπόρεσα να σε δικαιώσω .
Τρία χρόνια μου πήρε ο αγώνας που έδωσα με τα δικαστήρια .Τρία χρόνια
Πίκρας ,γιατί το άδικο και το ψέμα κυριάρχησαν ,έγιναν εμπόδιο σε κάθε
μου βήμα .Δεν τα κατάφερα ,ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου ,αν και πάλεψα .
Ήταν απίστευτα πρωτόγνωρη για μένα η πλεκτάνη που γίνεται στον χώρο της δικαιοσύνης .
Δικαιοσύνη……ανύπαρκτη ,πίστεψέ με .
Όλα αυτά όμως πέρασαν τώρα .
Μας λείπεις ,όμως σ ‘αγαπάμε και πάντα είσαι στην καθημερινότητά μας .

Γέφυρά μου......

2008-08-27T11:16:00.000+03:00

Γέφυρα είχα φτιάξει , με ξύλα από όνειρα.
Όνειρα γεμάτα αλήθεια ,
φτιαγμένα από το λευκό της ψυχής μου.
Όνειρα ταξιδιών ανεκπλήρωτων ,απομεινάρια .

Γέφυρα είχα φτιάξει ,με πέτρα αθάνατη ,
σμιλευμένη από λόγια αγάπης .
Χαραγμένη με τον πόνο
που ζωγράφιζαν οι σκέψεις μου.

Γέφυρα είχα φτιάξει με χώμα και νερό.
Χώμα , σπυρί-σπυρί της ζωής μου .
Νερό ,στάλα-στάλα των δροσερών
στιγμών της νιότης μου.

Γέφυρα ,μου είπαν βάλε σίδερο.
Έψαξα ,το βρήκα .
Ήταν την εποχή που έπεσε η αυλαία σου
και έκανε την καρδιά μου σίδερο.

Και τώρα ,στέκω εδώ την καμαρώνω .
Περήφανη , καρπός δικός μου .
Τη μέρα τη ραίνω με ροδοπέταλα
Τη νύχτα ,με των αστεριών τη σκόνη .

Γέφυρα που σμίγει τις καρδιές .
Γέφυρα που η απόσταση γίνεται θύμα.
Γέφυρα των αναστεναγμών .
Γέφυρα των κρυφών ονείρων .

Ποιός στην άκρη σου περιμένει;
Ποιός εκεί απέναντι μου χαμογελά;
Ποιός τα ροδοπέταλα μαζεύει;
Ποιός την σκόνη των αστεριών;

Λ.

Για το τώρα,το πρίν,το μετά και....το πάντα!

2008-08-26T12:12:00.000+03:00

Είπες να φύγεις ,μα…..δεν έφυγες ,
Είπα να χαθώ ,μα….δεν χάθηκα .
Έψαξες να με βρεις στις δύσκολες στιγμές σου .
Έψαχνα να σε βρω ,στην απελπισία μου .
Μου γνώρισες τον κόσμο που έζησες .
Σου γνώρισα τον δικό μου κόσμο .
Μου χάρισες την ελπίδα ,την αγάπη σου ,για μένα !
Σου χάρισα την ψυχή ,την λατρεία μου ,για σένα !
Μου είπες καλώς όρισες !
Σου είπα καλώς σε βρήκα !
Κράτα μου το χέρι ,να σφίξω το δικό σου .
Γιατί ο ουρανός ,είναι πιο γαλανός ,πιο φωτεινός την ημέρα .
Γιατί τα αστέρια της νύχτας είναι πιο λαμπερά ,ξεκάθαρα .
Μαζί είπαμε σ’ αγαπώ ,για το τώρα ,το πριν ,
το μετά και το πάντα και ξεκινήσαμε για το ταξίδι .
Αφήσαμε πίσω τις στιγμές που μας πλήγωσαν .
Ο δρόμος μακρύς μα…όμορφος ,γιατί είσαι μαζί μου
κι εγώ μαζί μ’ εσένα ,στις λύπες ,στις χαρές .
Είσαι εδώ …….και μ ‘αγαπάς !
Είμαι εδώ……..Και σ ‘αγαπώ !

Ο βραδινός εφιάλτης..........

2008-08-24T10:17:00.000+03:00

Σήμερα ο ήλιος θαρρείς και είναι πιο λαμπερός.
Τολμηρός ,μέσα από τις γρίλιες με ξύπνησε ,
μου άπλωσε το χέρι ,με βία με τράνταξε .
Με ξύπνησε από τον εφιάλτη της νύχτας .
Με ταξίδεψε σε μονοπάτι ερημικό ,πράσινο .
-Ο δρόμος του μέλλοντος μου είπε και απομακρύνθηκε .
Το άρωμα της λεβάντας ,το πράσινο των δέντρων ,
το ρετσίνι από τα πεύκα ,το ροζ της ανεμώνης ,
η μυρωδιά από το υγρό γρασίδι ,αισθήσεις……
Ένας δυνατός βοριάς δρόσισε το πρόσωπό μου
Φωνές από το παρελθόν με συνεπήραν ,
η ζωή μου ,οι άνθρωποί μου ,οι εμπειρίες μου .
Συλλογισμοί ,σκέψεις ,λάθη ,έρωτες , αγάπες ,γνώση ,
όλα περνούν με την ταχύτητα του ανέμου .
Μπράβο ,σκέφτηκα τα κατάφερες ,έδωσες την ψυχή σου ,
Την αγάπη σου ,αντιστάθηκες ,πάλεψες ,κράτησες τις αξίες σου ψηλά .
Είσαι δυνατή ,μην αφήνεις τον εαυτό σου ,στη σκιά κανενός .
Το δυνατό κελάηδισμα των πουλιών ,διέκοψε τις σκέψεις μου .
Γιατί είμαι …..εδώ;
Ποιος μ’έφερε και γιατί;
Θυμήθηκα….τον βραδινό εφιάλτη .
Ναι….
Έπρεπε να τον ξεχάσω.
Να διαγράψω το λάθος , την υποκρισία ,το ψέμα .
Πίστεψα ,γιατί ήθελα να πιστέψω ,γιατί το είχα ανάγκη .
Ήταν ένα λάθος ,τώρα είναι παρελθόν .
Βρίσκομαι στο σωστό δρόμο ,στο δρόμο του μέλλοντος που με καλεί .
Και πάντα θα σκέφτομαι…….
Μην αφήνεις τον πολύτιμο εαυτό σου ,στη σκιά κανενός…………..
Γιατί κανείς δεν αξίζει όσο ο εαυτός σου.

Μια φορά.............

2008-08-23T22:02:00.000+03:00

Ήταν Άνοιξη ,24 του Απρίλη ,όταν μια μικρή παρουσία ,
μια μικρή κουκλίτσα ήρθε στο κόσμο ,να ζήσει την ομορφιά
που η μαμά της έλεγε στα παραμύθια .
Τα παραμύθια με το όμορφο…..τέλος .
Εκείνα ,που μπήκαν στην ψυχούλα της ,εκείνα που έδωσαν
τροφή στα όνειρά της ,εκείνα…που πίστεψε ότι θα ζήσει ,
εκείνα ,που πάντα έφερναν την ευτυχία ,εκείνα ,που στάθηκαν
ελπίδα και μαζί…..αυταπάτες για το διάβα της στον κόσμο .
Πόσο….λάθος !
Πόσο….λάθος ,γιατί η ευτυχία δεν έχει διάρκεια .
Πόσο…. λάθος ,γιατί η χαρά δεν είναι παντοτινή .
Πόσο…..λάθος ,γιατί η ζωή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα .
Δεν έμαθε ποτέ….το ψέμα .
Δεν διδάχθηκε για την δυστυχία ,την υποκρισία ,το συμφέρον ,
Δεν ήξερε τους δράκους ,τους λύκους τους κακούς ,τις μάγισσες
τα ξόρκια .
Δεν έμαθε ποτέ….για την απάτη ,για την απιστία ,την ειρωνεία…
τον θάνατο ,την δυστυχία .
Το μόνο άσχημο που γνώρισε μικρούλα ,ήταν η φτώχεια .Όμως
στην άγνοιά της ,μεγάλωσε ευτυχισμένη ,χαρούμενη ,ένα παιδί .

Το παιδί ,που ακόμη …..μετά από μισό αιώνα χειμώνες και
καλοκαίρια ,μετά….από θανάτους ,από αρρώστιες ,δυστυχίες
που άγγιξαν το κορμί της ,την ψυχή της ,την ζωή της ,δεν
σταμάτησε…..να ……είναι ένα μικρό ΠΑΙΔΙ .

Την ζηλεύω…..τώρα πια.
Μια δυνατή ,υπερήφανη μάνα που αντιμετωπίζει τη σκληρότητα
της ζωής ,με τη δύναμη της αγάπης ,μέσα από τα μάτια του μικρού
κοριτσιού ,που ακόμη υπάρχει μέσα της .

Το μεγάλο της….παράπονο .

-Γιατί…..γεννήθηκα σε λάθος εποχή ;
Δεν ανήκω εγώ…..σ’αυτή την
εποχή ,ούτε κι αυτή σε μένα .