Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Θέλω να ακούσω καλά....νέα.

Τις τελευταίες μέρες,έχω συγκλονισθεί,με την περιπέτεια της υγείας της Δημητρούλας.
Μία νέα γυναίκα,ένα μανεκέν,όπως την λέω.
Σαν κόρη μου.........έτσι την αισθάνομαι.
Ο συνδιασμός δύο φαρμάκων,δημιούργησε νεφρική ανεπάρκεια.
Κοντεύω να τρελλαθώ.
Δεν θέλω να πιστέψω,ότι ένας λάθος συνδιασμός,μπορεί να νεκρώσει τα νεφρά.
Όχι Δημητρούλα μου,πιστεύω ότι ο Θεός,θα σταθεί πλάι σου.
Στάσου δυνατή.......
Κάνε υπομονή κι ελπίζω σε λίγες μέρες,να είναι μόνο μία περιπέτεια άσχημη,από αυτές,που όλοι μας λίγο πολύ περνάμε.
Θέλω να ακούσω αύριο καλά...νέα!
Το απαιτώ....
Δεν μπορεί;
Δεν θέλω να το πιστέψω.....

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Ουφ........ξεστόλισμα και σκέψεις θλιβερές

Τι με περιμένει.....αύριο;
Μέρα θλίψης την χαρακτηρίζω.
Ποτέ δεν αισθανόμουν όμορφα,
όταν έφτανε αυτή η στιγμή.
Άσε που με πιάνουν και τα κλάματα.....
Το δέντρο,θαρρείς και μου λέει γιατί;
Τα στολίδια που κλείνονται για ένα χρόνο στο κουτί και παίρνουν τη θέση τους στο πατάρι.
Ο φωτεινός Άγιος Βασίλης κι αυτός στην άκρη,μας ξεχνά και τον ξεχνούμε.
Τα λαμπάκια,που (ζέσταιναν) το σπίτι.
Ο άγγελος που τσαλακώνει η φορεσιά του,από το στρίμωγμα στο κουτί του.
Το μουσικό σπιτάκι,που δεν θα ακούγεται πια.
Ο κουρδιστός τάρανδος με την παραφωνία του.Δεν θα γελάμε μαζί του.
Θα μου λείψουν.......
Όμως θα περάσει κι αυτό......όπως κάθε χρόνο και πάει λέγοντας......
Μία πίκρα θα μείνει.......... ότι δεν θα ξεχάσω,δεν θα ξεχάσουμε.....ποτέ τα Χριστούγεννα του 2008,που στιγματίσθηκαν με τον θάνατο του Αλέξη,του Διαμαντή,με τις λεηλασίες,με την βία,με τις περιουσίες που χάθηκαν,με τον πόλεμο στη Γάζα,με την οικονομική κρίση......Χριστέ μου....πόσα πολλά είναι τα άσχημα;
Ας είμαστε καλά και του χρόνου,να είμαστε περισσότερο ήρεμοι,περισσότερο λογικοί,περισσότερο ώριμοι,αγαπημένοι.........