Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Αρμένικη....βίζιτα


Αλήθεια......γνωρίζετε από που και πως,βγήκε η έκφραση αυτή;
Επειδή τελευταία με απασχόλησε αρκετά συχνά η εν λόγω φράση,είπα να το ψάξω...καλύτερα το θέμα και σκέφτηκα να το βάλω κι εδώ,έτσι...για τους συμπάσχοντες....
Λοιπόν,λένε.......ότι:
Οι Αρμένιοι είναι από φυσικό τους ευγενείς και φιλόξενοι, πράγμα που ξένιζε τους άλλους λαούς. Είχαν την συνήθεια να κάνουν επισκέψεις σε συγγενείς τους που κατοικούσαν σε άλλες πόλεις, οικογενειακά, δηλαδή πέντε-έξι άτομα και έμεναν εκεί πολύ καιρό. Επίσης, έκαναν επισκέψεις οικογενειακές στην ίδια πόλη, που κρατούσαν και μια βδομάδα ακόμη. Όσο για την καθημερινή επίσκεψη τους, αυτή κρατούσε πάρα πολλές ώρες. Από αυτά και από αυτά εμείς τα Ελληνάκια, όταν βλέπουμε..... κανέναν να μας επισκέπτεται και να κάθεται πολύ ώρα, λέμε πως μας έκαναν,Αρμένικη....βίζιτα, δηλαδή (επίσκεψη).
Oυφ.......αυτά!

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

Άργησα ,μα........ήρθα!

Μία λαϊκή μας παροιμία ,λέει........"κάλλιο αργά ,παρά......ποτέ ".
Θα ήθελα να ζητήσω την κατανόηση ,από όλους τους φίλους και φίλες της blog-χώρας μας .Είμαστε άνθρωποι και περνάμε από χαρούμενες στιγμές ,από στιγμές ρουτίνας ,αλλά και από στιγμές δυστυχίας ,που πολλές φορές μας καταρρακώνουν ,μας δημιουργούν φοβίες ,μας αποδυναμώνουν .
Μία λοιπόν ,δυστυχισμένη περίοδο πέρασα κι εγώ πρόσφατα ,φόρος τιμής ,στον άνθρωπο και πολύ καλό φίλο ,που έφυγε πριν από 40 μέρες .
Όμως ,η ζωή συνεχίζεται και όλοι γνωρίζουμε ότι πρέπει να παλεύουμε γι'αυτή ,με νύχια και με δόντια ,με τα καλά της και τα άσχημά της .Μετά από τόσες μέρες αποχής ,άνοιξα τα mail μου και είδα και τρόμαξα ,για να τα διαβάσω όλα .Μέσα σ'αυτά λοιπόν ,είχα να παραλάβω προς μεγάλη μου έκπληξη(λόγο αποχής) και βραβειάκια για τα τρία μου blogs .


Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ηλακάτη ,γιατί με θυμήθηκε και.......στις δύσκολες στιγμές μου,όπως επίσης κι ένα μεγάλο"ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ........luna ,που με τίμησαν στο blog μου "καθρέφτη,καθρεφτάκι μου",δίνοντάς μου το βραβείο..............

"ΕΝΑ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟ BLOG " Οι κανόνες της βράβευσης είναι οι εξής:
1. Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας, μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε, και το λινκ στο blog
2. Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και να τους ενημερώσετε ότι τους επιλέξατε για αυτό το βραβείο.

Σύμφωνα λοιπόν με τους κανόνες της βράβευσής ,(δεν ξέρω αν είναι αργά) ,ελπίζω πως .....όχι !
Θα ήθελα να βραβεύσω κι εγώ με τη σειρά μου ,τα εξής ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΑ BLOGS ,που κατά τη δική μου άποψη ,είναι γραμμένα με μεγάλη ευαισθησία ,είναι δημιουργικά ,ενημερωτικά και με πολύ-πολύ μεράκι !


1.Δεν θα ξεχάσω ποτέ καλέ μου velvet2 ,την ευαισθησία σου.........! Σ'ευχαριστώ...! STAVENTO-ΑΠΑΓΚΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
2. ΜΠΛΕ ΒΕΛΟΥΔΟ
3. ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΟΥ-ΦΩΤΕΙΝΗ
4. ΜΑΡΙΒΙΛΗ ΚΑΙ ΦΡΕΝΤΥ
5. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
6. ΑΚΡΙΤΑΣ
7. ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ
8. nautilus
9. bearpridehiv
10. Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ
11. ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΠΕΦΤΕΙ-ΠΕΦΤΕΙ
12. ΚΟΤΣΑΝΙ
13. ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
14. violets with wind adove them
15. SMALL FISH IN THE SKY

Υ.Γ.
Τα 15 αξιαγάπητα blogs ,είναι και στα τρία μου blogs τα ίδια .Μου ήταν αδύνατον να βρω 45 φίλους με αξιαγάπητα blogs,όχι γιατί δεν υπάρχουν,αλλά θα έπρεπε να ασχοληθώ μία ολόκληρη εβδομάδα και ο χρόνος δεν μου το επιτρέπει αυτή τη στιγμή.Προσπάθησα,να βρω ανθρώπους,που δεν έχουν πάρει βραβεία μέχρι αυτή τη στιγμή,ελπίζω....να σκέφτηκα σωστά!!

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Το WC και ο πάστορας....


Πολλοί ,ίσως να γνωρίζουν τη συγκεκριμένη αστεία ιστορία .
Την είχα διαβάσει πριν μία εικοσαετία και είχα στην τσάντα μου πάντα μία φωτοτυπία της ,γιατί πραγματικά ,διαβάζοντάς την .....τότε ,έκλαιγα από τα γέλια .Την βρήκα πρόσφατα ξεχασμένη σ' ένα συρτάρι μου και σας την παραθέτω.....
Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο ,για όσουν δεν την γνωρίζουν .
Μια οικογένεια Άγγλων περνούσε τις διακοπές της στη Γερμανία. Στη διάρκεια ενός περιπάτου, βλέπουν ένα χαριτωμένο σπιτάκι, κατάλληλο για τις διακοπές τους του επόμενου χρόνου.
Μαθαίνουν ότι ο ιδιοκτήτης του είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας. Τον βρίσκουν και κλείνουν συμβόλαιο.
Γυρίζοντας όμως πίσω στην Αγγλία, η κυρία θυμήθηκε πως δεν είχε δει το WC, για να έχει μια πλήρη εικόνα του σπιτιού.
Έγραψε λοιπόν ένα γράμμα:
-Αιδεσιμότατε, είμαι η κυρία που έκλεισα το εξοχικό σπιτάκι για τον επόμενο χρόνο, αλλά δεν πρόσεξα το WC. Μπορείτε να μας πληροφορήσετε καταλλήλως;
Ο πάστορας πήρε το γράμμα, αλλά δεν κατάλαβε για τι πρόκειται. Υπέθεσε πως η κυρία εννοούσε μια κοντινή εκκλησία των Άγγλων διαμαρτυρόμενων, που ονομάζεται Wable Church.
Έτσι λοιπόν, απαντώντας της, έγραψε:
-Κυρία μου εξετίμησα την ερώτηση σας και απαντώ: Ο τόπος στον οποίο αναφέρεστε βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το σπίτι, πράγμα λίγο κουραστικό για όσους συνηθίζουν να πηγαίνουν πολύ συχνά.
Όποιος έχει τη συνήθεια να παραμένει πολύ, καλό είναι να παίρνει και το φαγητό του μαζί.
Στην τοποθεσία μπορείτε να φτάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια. Αν όμως βιάζεστε, μπορείτε να πάρετε αυτοκίνητο.
Καλό είναι να φτάσετε εγκαίρως για να μην διαταράξετε την ησυχία των άλλων που είναι ήδη μέσα.
Υπάρχουν θέσεις για εκατό όρθιους και σαράντα καθιστούς.
Υπάρχει επίσης κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες οσμές.
Συνίσταται να φτάσετε γρήγορα για να πιάσετε θέση.
Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς τους και όλοι μαζί τραγουδούν.
Στην είσοδο σας δίνουν ένα χαρτί και αν δεν φτάσει χρησιμοποιείται ανά δύο άτομα.
Τα χαρτιά πρέπει να επιστρέφονται στην έξοδο, για να χρησιμοποιηθούν και για επόμενη φορά.
Υπάρχουν επίσης μεγάφωνα για να ακούγονται οι ήχοι και έξω.
Αυτά που συλλέγονται, μοιράζονται έπειτα στους φτωχούς.
Υπάρχουν επίσης φωτογράφοι, για να σας φωτογραφίζουν στις διάφορες φάσεις και να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο μα τόσο ανθρώπινη!
Εις το επανειδείν με τον αξιότιμο σύζυγό σας,

Ο πάστωρ

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Για τον Μάη.....

Η νίκη......της φύσης, η ανθοφορία και η νέα καρποφορία.Ο πράσινος μήνας ,ο μήνας που η φύση γιορτάζει,από τα χίλια μύρια αρώματα των λουλουδιών.
Για την πρώτη μέρα του μήνα ,τα στεφάνια που φορούν όλα τα χρώματα της γης ,ένα στάχυ κι ένα σκόρδο,για να κρατά το κακό ,μακριά από τα σπιτικά μας .Το κρεμάμε έξω από την πόρτα της εισόδου μας ,μέχρι τις 24 του Ιούνη,το θερινό ηλιοστάσιο και το καίμε στις φωτιές που ανάβουμε του Αη Γιάννη.
Πόσοι από εμάς,θα φτιάξουν το πρωτομαγιάτικο στεφάνι;
Πόσοι από εμάς,θα καθίσουμε στο γρασίδι να γίνει ο πωπός μας πράσινος;
και για την περίπτωση........
1..Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι
2..Μην βγάλεις μήτε μπάλωμα, πριν βγει ο Μάιος μήνας
3..Μάης άβροχος, τρυγητής άμετρος

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Τώρα που ο Απρίλης φεύγει......


Λίγες παροιμίες ,για να μην χανόμαστε.......

1..Αν ρίξει Απρίλης τρεις βροχές κι ο Μάης άλλες δύο, να δεις σταφύλια σαν παιδιά και πίτες σαν.........αλώνια.
2..Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα.
3..Ο Μάης έχει το όνομα και ο Απρίλης τα λουλούδια.
4..O Απρίλης με τα λουλούδια και ο Μάης με τα ρόδα.
5..Ο Απρίλης έχει την δροσιά και ο Μάης τα λουλούδια.

Του Αγίου Γεωργίου σήμερα........

Το γνωρίζετε...ότι σαν σήμερα ,την ημέρα του Αη Γιώργη ,στην όμορφη Αράχωβα ,πραγματοποιείται "ο δρόμος των γερόντων";
Λοιπόν ,σαν σήμερα και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας ,οι γέροντες (όποιος δηλαδή αντέχει) ανηφορίζουν ένα δρομάκι γεμάτο κοτρώνες κι όποιος κερδίσει τον αγώνα (φτάσει μέχρι το τέλος της ανηφοριάς) ,κερδίζει ένα αμνοερίφιο .Στη συνέχεια ,το ρίχνουν στο χορό και παράλληλα βγάζουν την εικόνα του Αγίου ,με ομοβροντία κροτίδων .

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Πρόσκληση.....ανθρωπιάς

Ας βοηθήσουμε όσοι και όσες μπορούμε ,το έργο ανθρωπιάς ,δύο συλλόγων της χώρας μας ,που διοργανώνουν Πασχαλινά bazaar .Αυτό ,μπορεί να γίνει με τις δημιουργίες μας(και είμαστε...αρκετοί ,που δημιουργούμε) , η’ με το περίσσευμά μας .Αντικείμενο των δύο συλλόγων ,είναι η φροντίδα και η προστασία ανήλικων παιδιών .Η προσπάθειά τους ,για κοινωφελές έργο ,είναι γνωστή σε όλους μας ,εδώ και πολλά χρόνια .
1.. Ίδρυμα "Το χαμόγελο του παιδιού" .

Το ίδρυμα θα πραγματοποιήσει Πασχαλινό bazaar στις 13-14-15/04/2009 στην διεύθυνση:
Αργυρουπόλεως & Άνω Τζουμαγιάς
Νίκαια
Τ.Κ. 18454
Υπεύθυνη είναι η κυρία Βουτσά.
Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι: 2104256040
Η υπεύθυνη βρίσκεται καθημερινά στον χώρο αυτό 09.00 – 17.00.
Η αποστολή των έργων , θα πρέπει να γίνει στην παραπάνω διεύθυνση .Τα έργα που θα αποσταλούν θα πρέπει να είναι πολύ καλά τυλιγμένα ώστε να μην υπάρξει καμία απολύτως φθορά κατά την μεταφορά τους.


2.. Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης που θα διεξάγει Πασχαλινό bazaar στις 9-10/04/2009.
Τα τηλέφωνα επικοινωνίας της εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης είναι:
2310-835254 και 2310-811078
Το Πασχαλινό bazaar θα διεξαχθεί στις 9-10/04/2009 στην διεύθυνση:
Δικηγορικός σύλλογος Θεσσαλονίκης
Τσιμισκή 103 Διαγώνιος
Θεσσαλονίκη
Από ώρα 10.00 έως 21.00
Η αποστολή των έργων σας θα πρέπει να γίνει στην διεύθυνση:
Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης
Ίωνος Δραγούμη 4
54624 Θεσσαλονίκη
Υπεύθυνη είναι η πρόεδρος του συλλόγου
Ιωάννου Κατερίνα
Το κινητό της είναι: 6945153363
Για όποιον θέλει να προσφέρει χρήματα αντί για κάποιο έργο του, υπάρχουν λογαριασμοί τραπεζών, οι οποίοι είναι οι εξής:
MARFIN-EGNATIA BANK:0086934-40/0
EUROBANK:181-0100036594


Και στις δυο περιπτώσεις η αποστολή των έργων θα πρέπει να γίνει μέχρι τα τέλη του Μαρτίου ή το αργότερο μέχρι στις 4-5/04/2009, ανάλογα με ποιο τρόπο θα τα στείλετε, για να φτάσουν εγκαίρως στα σημεία, όπου θα διεξαχθούν τα bazaar. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει μέσα στο δέμα, η ένδειξη ότι πρόκειται για δωρεά και αν και όσοι επιθυμούν ,καλό είναι να γράψουν τα στοιχεία τους ,για ευνόητους λόγους .

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Η τελευταία μέρα,μιας καρδούλας.....

Δύσκολα και βαριά τα χέρια στο πληκτρολόγιο,δεν βλέπω και καλά,γιατί τα μάτια είναι γεμάτα δάκρυα.Και ξύπνησα σήμερα με μία απίστευτη διάθεση για ζωγραφική....
Τώρα,ούτε να το διανοηθώ,ούτε και να μαγειρέψω δεν θέλω.
Τώρα....γιατί τα γράφω;
Ίσως γιατί θέλω να μοιραστώ με άλλους ανθρώπους,με φίλους, αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Η απόφαση της ευθανασίας,πάρθηκε σήμερα το πρωί.
Έχει μέρες τώρα,που ο Ρίκος μας δεν περπατάει,δεν τον βαστούν τα πόδια του.Εδώ και τέσσερις μέρες,δεν τρώει,παρά πίνει μόνο νεράκι κι αυτό ξαπλωμένος.Δεν μπορεί να αναπνεύσει,τα άλλα, καλύτερα να μην σας τα πω,γιατί κι εγώ η ίδια δεν τα αντέχω.Δεν είναι άρρωστος,απλά γεράματα έχει,που μάλλον νωρίς τον βρήκανε,στα 14,5 χρόνια του.
Ίσως κάποιοι που θα με διαβάσουν,να με παρεξηγήσουν,για υπερβολές.Το έχω ακούσει κι άλλη φορά αυτό το παραμυθάκι,αλλά δικαιολογώ,εκείνους που δεν έζησαν,με ζωάκια και κατανοώ την κρίση τους.
Χρειάζομαι δύναμη...για σήμερα και δεν ξέρω που να τη βρω.Οι κόρες μου,θέλουν να μείνουν μακριά από τη διαδικασία και ο κλήρος έπεσε στην υποφαινόμενη...γενναία της οικογένειας.
Δεν γνωρίζω πως θα ειναι η βραδιά μου,αλλά ελπίζω στην αυριανή μέρα.....
Σας ευχαριστώ.....που μοιραστήκατε μαζί μου,αυτές τις γεμάτες θλίψη γραμμές και ζητώ συγνώμη,αν σε κάποιους άγγιξα ευαίσθητες χορδές.
Ίσως αυτή μου η κίνηση,να μου δώσει περισσότερο θάρρος για σήμερα,ίσως και να ήθελα να πάρω μία επιβεβαίωση για το γεγονός αυτό,ίσως.......για να μην έχω τύψεις;
Πραγματικά,δεν ξέρω......

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Βρε...μπελάς,σαββατιάτικα.....



Μιας και τα δύστυχα ψαράκια μας απεβίωσαν ένα-ένα και με τη σειρά,είπα να καθαρίσω το ενυδρείο,για να του δώσουμε ζωή.Τι ...το ήθελα τρομάρα μου;Καλά τα έπλυνα όλα,μια...χαρά!Και τώρα τι μπαίνει που; και με ποια σειρά; Σφουγγαράκια,σφουγγαρούδια,μοτεράκια,φουρφούρια,βίδες,πωματάκια,καπάκια,σωλήνες και σωληνάκια,φωτάκια,πυθαράκια,πρασινάδες,κοραλλάκια,πυργάκια,κουτάκια,παρακουτάκια,βεντούζες,άνθρακας,που μόλις τον είδα,νόμισα πως έπιασε ποντικοκούραδα το ενυδρείο(εκεί στα δεξιά της φωτογραφίας,σαν ποντικοκούραδα δεν μοιάζουν;)Καλύτερα να περιμένω την Μαρία μου,μπας και θυμάται τίποτα εκείνη,γιατί εγώ,τα έχασα...ελαφρώς.Άσε...που πήγα να πάρω ψαράκια σήμερα και ευτυχώς για μένα,ήταν έντιμος ο ψαροπώλης.Και αυτό γιατί;Αφού διάλεξα τα ψαράκια και αφού ρώτησα τον υπάλληλο,αν συμβιώνουν αυτά που διάλεξα,(γιατί υπάρχουν κατηγορίες που δεν κάνουν χωριό μεταξύ τους)κι εκείνος έδωσε το ΟΚ,όταν λοιπόν,πήγα να πληρώσω τα 116 ευρωπουλάκια,τότε ο ψαροπώλης μου είπε.....
-Μα...κυρία μου,αυτά που διαλέξατε,δεν μπορούν να συμβιώσουν;
Φτου.....ο υπάλληλος,δεν ήξερε που να κρυφτεί ο καημενούλης.Άντε πίσω τα ταλαίπωρα ψαράκια,που τα αποχαιρέτησα μετά λύπης μου,γιατί ήταν πολύ χαριτωμένα.Και τώρα; άντε ξανά διάλεξε.......με τις ώρες.Έλα όμως,που λογάριαζα δίχως τον ξενοδόχο;Έρχεται ο ψαροπώλης λοιπόν,να δώσει τα φώτα του.
-Τι ψαράκια έχετε στο ενυδρείο σας κυρία μου;
-Τίποτε του απαντώ,σήμερα το καθάρισα και είπα να του δώσω ζωή.
-Ελάτε τότε σε τρεις μήνες,ήρθε η απάντηση ,ορθή-κοφτή και αυστηρή.
-Μα....γιατί;
-Γιατί αν βάλετε τώρα ψαράκια,θα σας ψοφήσουν όλα,μου είπε και μου εξήγησε ότι για να μπουν ψαράκια σε ένα ενυδρείο,θα πρέπει να μείνει το νεράκι του στάσιμο αρκετό καιρό,να πάρει κανονική θερμοκρασία,με τη βοήθεια του θερμόμετρου,να αποκτήσει τα συστατικά,του στάσιμου νερού και να αποβάλλει τα μικρόβια του νερού της βρύσης.Δεν θυμόμουν τίποτε απ'όλα αυτά,μετά από τόσο καιρό που είχα να ασχοληθώ.Κι έτσι,πήραμε τον δρόμο του γυρισμού με την Κωνσταντίνα μου,άπραγες.Τώρα,έχουμε ένα άδειο ενυδρείο ,που μόνο ο θόρυβος από το φίλτρο ακούγεται.Δίχως χρώμα και ζωή.
Υπομονή........

Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

Καλή αποκριά,σε όλους....τους φίλους!



Καλά...να περάσετε και καλά....να διασκεδάσετε!
Να χαρείτε και να χορέψετε!

Να φάτε ,να πιείτε,με μέτρο....... και με σύνεση!



Και....το κυριότερο,να πάτε...και να γυρίσετε,
σώοι κι αβλαβείς!
Ακούστε κι εμένα.....κάτι ξέρω για να σας το λέω.......

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Επί τέλους.......


Πίστευα,ότι δεν θα τέλειωνε και το είχα.....άγχος.Και αυτό,γιατί από τον Οκτώβρη,έχω ένα περίεργο κόλλημα με τη ζωγραφική μου.Άφησα πολλά στη μέση,που κάποια στιγμή,πρέπει να τελειώσουν.Εχθές,έψαχνα όπως πάντα......ο Σέρλοκ Χόλμς,παλιά συνήθεια,που έμεινε από τη δουλειά μου.Έτσι λοιπόν,είδα ότι μόνο λίγες βελονιές ήθελε για να τελειώσει.Το ξενύχτησα όμως για τα καλά και σήμερα,δεν ξέρω που παν τα τέσσερα,από τη νύστα.Και δεν μου φτάνει αυτό,έχω να καθαρίσω και το σπίτι,γιατί θα έχω......αγαπημένους επισκέπτες το τριήμερο....

Τελικά.....και οι συνταξιούχοι,έχουν.....τα άγχη τους......

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Έχω....μία ανηψιά,φωτιά!!!















Όταν το παιδί,έχει στόχους.......Από μικρή όταν ήταν,ήξερα,ήμουν σίγουρη.....δηλαδή,ότι δεν θα έμενε.... στη αφάνεια.Το πάθος της για μάθηση,οι γλώσσες,εκείνο το πίσμα,να φτάσει ψηλά,να δημιουργήσει.......
-Τι θα γίνεις Ναυσικά,όταν μεγαλώσεις;
-Αχιτέτωνας........και.....χολεύτια.....και......και....και......
Πόσο....το πίστευε ...Χριστέ μου και ήταν μια σταλιά παιδάκι.Είμαι υπερήφανη.....για κείνη,γιατί ότι είπε το πάλεψε,με νύχια και με δόντια και το πέτυχε,με μία απίστευτη.....θέληση,που με κάνει να ανατριχιάζω ώρες-ώρες.
Σήμερα,μία φτασμένη αρχιτεκτόνισσα και μία σπουδαία...παρουσιάστρια,στο Ελληνικό MTV.
Είμαι σίγουρη,ότι δεν θα σταματήσει......εδώ.

Τα καλύτερα.....έρχονται και η θεία......θα χρειαστεί pampers.
Θέλω να είσαι ευτυχισμένη,χαρούμενη,γεμάτη υγεία με πολλές επιτυχίες στη ζωή σου,καρδούλα μου!
Να μου προσέχεις.....κι εγώ θα είμαι πάντα...μαζί σου,όταν με χρειάζεσαι.....
Σ'αγαπάω..........και το ξέρεις......μικρή.

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

Χρόνια πολλά...αγγελουδάκι μου....


Κοριτσάκι μου,
θέλω να σου φέρω τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου.
Θέλω να σου φέρω ένα περιβολάκι
ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη
πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας
να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου.
Θέλω να σου φέρω
ένα σταυρουλάκι αυγινό φως
δυο αχτίνες σταυρωτές από τους στίχους μου
να σου ξορκίζουν το κακό
να σου φωτάνε μη σκοντάψεις
Γ.Ρίτσος

Στην πιο τρυφερή καρδούλα,που σαν σήμερα ...γεννήθηκε! Που δεν θα ξεχάσω ποτέ....εκείνη την ημέρα,που παρά λίγο θα την έχανα....
Στο πιο λαμπερό αστερακι μου,εκείνο που ξέρει ότι το λατρεύω!Στο κοριτσάκι μου....με πολύ αγάπη από τη μαμά....Θέλω να είσαι χαρούμενη,να φωτίζει το χαμόγελό σου,σαν τ'αστέρια
τ'ουρανού!Να μοιράζεις καλωσύνη από εκείνη που μάθαμε στην οικογένειά μας!
Να δίνεις χαρά και να παίρεις πάντα,όλα όσα σου αξίζουν!
Να αγαπιέσαι.....όπως σε αγαπώ εγώ!Να έχεις όλους τους καλόκαρδους αγγέλους γύρω σου,που θα σε προσέχουν για όλη σου τη ζωή!Να λάμπει πάντα το λευκό της καρδιάς σου.....
Γεννήθηκες μέρα χιονιού και εύχομαι....όλες οι μέρες σου να είναι λευκές και γεμάτες ευτυχία....μικρούλα μου!Σε λατρεύω.......διπλά...και το ξέρεις.
Κι εκείνος σε λατρεύει,μην ανησυχείς,θα είναι πάντα....δίπλα σου κι ας μην τον βλέπεις.

Η μανούλα σου.....

Μαριγούλα;
Δεν κόβεις κανένα κομμάτι τούρτα,γιατί απ΄τα ζουμιά,δεν βλέπω καλά;

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

Χρόνια Πολλά.....στα ερωτευμενάκια......!!!!




Ευχές......για όσους γιορτάζουν σήμερα......


Πολλές...ευχές,για τα καλύτερα,γι'αυτά που επιθυμείτε.....

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2009

Καλώς,όρισες.....έρωτα....


Αμάν....ούτε να σκεφτώ δεν μπορώ.....Γρίπη ήθελα......να πω και γλώσεψε...η μπέρδα μου=μπερδεύτηκε...η γλώσσα μου.Άκου....έρωτα;Τι είναι αυτό;είναι .......καλό;είναι...κακό;τρώγεται;φτιάχνεται;πως ...λειτουργεί;υπάρχει;
Σήμερα,προβλέπεται...γκρίνια....Ξύπνησα πρωί-πρωί και αναζητούσα,κάθε μέλος του σώματός μου,ακόμη....και τη σκέψη μου.Κάθε φορά που μας επισκέπτεται η γρίπη,μου κάνουν...τρελίτσες,έτσι...για να με σκάσουν(τα μέλη μου...).Λοιπόν,ψάχνοντας πρώτα να βρω τα γυαλιά μου,είδα το αριστερό μου χέρι,να με κοιτά...με ένα βλέμμα περίεργο.Δεν πρόλαβα,να του πω το γιατί και μου γυρίζει μια ξανάστροφη.....Έρχεται προς βοήθειαν...και το δεξί,νταβρατισμένο όπως είναι,σε σχέση με το αριστερό,μου δίνει άλλη μία......Μισοζαλισμένη από το βίαιο ξύπνημα,βρήκα την φωνή μου,που είπε.....
-Γιατί ρε σεις την χτυπάτε;
-Καλά...της κάνουμε,να μάθει να μας προσέχει και να μην μας χρησιμοποιεί...τόσο πολύ.Ήρθε η απάντηση από τα χέρια μου.....Το δεξί,σαν ποιό...ξύπνιο,κολλάει και το.....(παν μέτρον άριστον....)Δεν προλάβαμε...να τελειώσουμε την άνιση...κουβέντα μας,νάσου......και τα πόδια μου σε μια γωνιά,που συνομοτούσαν χαμηλόφωνα....Ακούω την φωνή μου......να τους λέει...
-Ρε σεις μάγκες,για περάστε......να βοηθήσουμε το αφεντικό,που βρίσκεται...υπό διάλυση;
-Τι λε.......ρε,απαντάει το αριστερό,που υποφέρει κι εκείνο,από μια δισκοκοίλη.Και...συνεχίζει,
-Εμένα με ρώτησε και τον αδερφό δεξί,αν θέλαμε....να κουβαλήσουμε και να σκίσουμε....τόσα ξύλα;
Και συνέχισε.....να κάνει τα παράπονά του,στον αδερφό δεξί,δίχως να το κουνήσει ρούπι...από την θέση του.Έστρεψα ,το βλέμμα μου(ευτυχώς αυτό υπήρχε κανονικά στη θέση του)και είδα κάτω από το τραπέζι της τραπεζαρίας,την μέση μου....να κρύβεται.Η φωνή μου,κατάλαβε τη σκέψη μου (μ'αυτή,έχω συμμαχία....)και φωνάζει την μέση μου,παίρνοντας ένα ναζιάρικο ύφος με μπόλικο...μέλι.
-Ρε...μεσούλα,εσύ είσαι λογικό κορίτσι(τσαχπινιές),έλα να βάλουμε ένα χεράκι βρε,να κάνουμε μία συναρμολόγηση,μπας και φάμε κανένα πιάτο φαί σήμερα.Έλα....μην κρύβεσαι....και εγώ σου υπόσχομαι...μασάζ(πέφτουν τα μεγάλα μέσα....εδώ).
Ευτυχώς,η μέση μου είναι λίγο...τζαζ και πείσθηκε......αμέσως.Φώναξε,σαν πιο λογική και τα υπόλοιπα...μέλη μου,αφού τους έταξε...λαγούς με πετραχείλια και άρχισαν να δουλεύουν τεμπέλικα,δίχως να βάζουν όλη τους την μαστοριά.Στραβά κουτσά,με συναρμολόγησαν,αλλά ξέχασαν να βάλουν λίγο λαδάκι στις βίδες,με αποτέλεσμα,όταν πατάει το αριστερό πόδι,να ακούγεται ένα....ΚΡΑΤΣ και όταν πατάει το δεξί,να ακούγεται......ένα ΑΧ.
Τώρα,πρέπει να βρω τρόπο,να τους ξεπληρώσω όλα αυτά που τους έταξα,για να με βοηθήσουν.Πρέπει να βρώ να φτιάξω μία σούπα,δίχως κρεατικό μέσα,γιατί το βαρέθηκαν μου είπαν,όπως επίσης,μου ζήτησαν όλη μέρα,να τους έχω τσάι....ζεστό.
Άντε...λοιπόν....πάμε....
ΚΡΑΤΣ....ΑΧ....
ΑΧ,ΚΡΑΤΣ......
Κι άλλο κακό,να μην μας εύρει..................

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

Παλιές διαφημίσεις.....

Όπως όλοι μας ,έτσι κι εγώ,έχω ένα κουσουράκι......
Μαζεύω εδώ και πολλά χρόνια τώρα,ότι παλιό πράγμα,αντικείμενο,έγγραφο,ρούχο,σκεύος κλπ,που να μου έχει κάνει εντύπωση.Βέβαια,το πρόβλημα χώρου,είναι τεράστιο,αλλά ευτυχώς για μένα,έχω μία παλιά αποθήκη,έξω από το σπίτι,που την φυλάω σαν τα μάτια μου....Σήμερα λοιπόν με αφορμή κάτι που έψαχνα,έπεσε το μάτι μου σε κάτι παλιά περιοδικά,της δεκαετίας του 60' παρακαλώ......Έπιασα 2-3 να ξεφυλλίσω και μου έκαναν εντύπωση,οι παλιές διαφημίσεις που είχε και αυτό,γιατί θυμήθηκα τις παραστάσεις που είχα από μικρό παιδί.Θα σας θυμίσω κάποιες από αυτές.Ευτυχώς,τα μοντέλα είναι τόσο ξεπερασμένα,που ελπίζω να μην έχω κάποιο πρόβλημα......





Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

Αν δεν μπορείς να πεις τ'όνομά σου.....


πές το,δια της χειρομορφής,που χρησιμοποιείται από την νοηματική γλώσσα.Έχω την αίσθηση,ότι τα τελευταία χρόνια,παρατηρείται μία δυσκολία στην ανθρώπινη επικοινωνία.Ο Θεός μας έδωσε γλώσσα,για να την χρησιμοποιούμε ανθρώπινα και όχι να εκμεταλευόμαστε το γεγονός ότι την έχουμε και αφού..... την έχουμε,κάνουμε κατάχρηση αυτής.Φαντασθείτε.....μία γλώσσα να βγάζει χολή,να χρησιμοποιεί,μόνο.......δια της ύβρεως,να επικοινωνήσει;Ο Θεός,μας έδωσε αφτιά,για να ακούμε.'Ομως δεν τα χρησιμοποιούμε,πολλές φορές,γιατί δεν μας ενδιαφέρει η' δεν μας συμφέρει,τι θα πει ο συνάνθρωπος.Έχουμε γίνει,οι άνθρωποι του εγώ.
Αν κλείνεις τα αφτιά σου,δεν μαθαίνεις τίποτε...από τους άλλους.Δεν μαθαίνεις να ακούς και την άλλη όψη του νομίσματος,που μπορεί να είναι και η αλήθεια.Όταν μάθεις λοιπόν να ακούς,έλα για κουβέντα.Στάσου στον καθρέφτη σου μπροστά και παρατήρησε...ότι έχεις μία γλώσσα και δύο αφτιά.Επιτέλους.....μάθε να τα χρησιμοποιείς σωστά.....
Οι άνθρωποι,που είχαν την ατυχία να μην έχουν ούτε τη γλώσσα,ούτε τα αφτιά,σίγουρα......ξέρουν να εκτιμούν και να σέβονται.....τα λόγια και τα ακούσματα,από τον συνάνθρωπο....
Για μία.....φίλη.....

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2009

Θέλω να ακούσω καλά....νέα.

Τις τελευταίες μέρες,έχω συγκλονισθεί,με την περιπέτεια της υγείας της Δημητρούλας.
Μία νέα γυναίκα,ένα μανεκέν,όπως την λέω.
Σαν κόρη μου.........έτσι την αισθάνομαι.
Ο συνδιασμός δύο φαρμάκων,δημιούργησε νεφρική ανεπάρκεια.
Κοντεύω να τρελλαθώ.
Δεν θέλω να πιστέψω,ότι ένας λάθος συνδιασμός,μπορεί να νεκρώσει τα νεφρά.
Όχι Δημητρούλα μου,πιστεύω ότι ο Θεός,θα σταθεί πλάι σου.
Στάσου δυνατή.......
Κάνε υπομονή κι ελπίζω σε λίγες μέρες,να είναι μόνο μία περιπέτεια άσχημη,από αυτές,που όλοι μας λίγο πολύ περνάμε.
Θέλω να ακούσω αύριο καλά...νέα!
Το απαιτώ....
Δεν μπορεί;
Δεν θέλω να το πιστέψω.....

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Ουφ........ξεστόλισμα και σκέψεις θλιβερές

Τι με περιμένει.....αύριο;
Μέρα θλίψης την χαρακτηρίζω.
Ποτέ δεν αισθανόμουν όμορφα,
όταν έφτανε αυτή η στιγμή.
Άσε που με πιάνουν και τα κλάματα.....
Το δέντρο,θαρρείς και μου λέει γιατί;
Τα στολίδια που κλείνονται για ένα χρόνο στο κουτί και παίρνουν τη θέση τους στο πατάρι.
Ο φωτεινός Άγιος Βασίλης κι αυτός στην άκρη,μας ξεχνά και τον ξεχνούμε.
Τα λαμπάκια,που (ζέσταιναν) το σπίτι.
Ο άγγελος που τσαλακώνει η φορεσιά του,από το στρίμωγμα στο κουτί του.
Το μουσικό σπιτάκι,που δεν θα ακούγεται πια.
Ο κουρδιστός τάρανδος με την παραφωνία του.Δεν θα γελάμε μαζί του.
Θα μου λείψουν.......
Όμως θα περάσει κι αυτό......όπως κάθε χρόνο και πάει λέγοντας......
Μία πίκρα θα μείνει.......... ότι δεν θα ξεχάσω,δεν θα ξεχάσουμε.....ποτέ τα Χριστούγεννα του 2008,που στιγματίσθηκαν με τον θάνατο του Αλέξη,του Διαμαντή,με τις λεηλασίες,με την βία,με τις περιουσίες που χάθηκαν,με τον πόλεμο στη Γάζα,με την οικονομική κρίση......Χριστέ μου....πόσα πολλά είναι τα άσχημα;
Ας είμαστε καλά και του χρόνου,να είμαστε περισσότερο ήρεμοι,περισσότερο λογικοί,περισσότερο ώριμοι,αγαπημένοι.........