Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Χρόνια Πολλά......!!!!


Χρόνια πολλά.............
αγαπημένα,ευτυχισμένα,ειρηνικά,δημιουργικά,γεμάτα χαρά και υγεία,για όλους τους φίλους,για όλο τον κόσμο,για όλους μας!Εύχομαι οι μέρες αυτές, μέρες Άγιες,μέρες Αγάπης,να δώσουν την ελπίδα ξανά στους ανθρώπους,εκείνους που έχασαν την υγεία,την περιουσία,την εργασία,την ηρεμία,την υπομονή,την οικογενειακή θαλπωρή,την αγάπη!
Κάθε επιθυμία σας,ευχή μου!

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2008

Και του χρόνου......με υγεία!

Αργήσαμε φέτος......μαμάααααα.... Άντε....πότε και πότε ρωτούσαν και με ξανά ρωτούσαν οι μικρές κατεργαρούλες μου.
Ξέρουν....τη μαμά τους καλά!
Αν δεν βάλει το χεράκι της,δεν γίνεται τίποτε.Έτσι λοιπόν,εχθές,ημέρα του Αγιου Νικολάου,μεγάλη η Χάρη του,αποφάσισα να βγάλω το δέντρο μας ,να φορέσω τις όμορφες αναμνήσεις και να ξεκινήσω δουλειά.Ασφαλώς,επιστράτευσα και τις νεαρές,για να μαθαίνουν,να χαίρονται,να συμμετέχουν,για να ξέρουν,τι θα λένε στα δικά τους παιδιά.Δουλεύαμε ,λέγοντας τις δικές μου παιδικές ιστορίες,τις αναμνήσεις μου,που είχαν τόση αγάπη!
Αφορμή,ήταν ο πατέρας μου,ο καλλιτέχνης ,όπως τον έλεγαν φίλοι και γνωστοί. Το σπίτι μας,αν και φτωχικό,ήταν το πιο όμορφα στολισμένο στην περιοχή,αν και εγώ πιστεύω,ότι δεν υπήρχε δεύτερο σε όλο τον κόσμο.Θυμάμαι τους περαστικούς,να στέκονται με τις ώρες να χαζεύουν αυτή την ομορφιά,αυτή τη μαγεία.Φαναράκια,γύρω από το σαλόνι,φτιαγμένα από χαρτόνι,ζελατίνα σε διάφορα χρώματα,χρυσόσκονη και μέσα από ένα λαμπάκι.Το καλώδιο του ρεύματος,ούτε που φαινόταν,από τα μικροσκοπικά αστεράκια,που το στόλιζαν.Οι φιγούρες,της φάτνης ,επίσης από χαρτόνι,ζωγραφισμένες αγιογραφίες,της Παναγιάς,του Ίωσήφ,του μικρού Χριστούλη,των μάγων ,με χρυσόσκονη.Αληθινά άχυρα πλαισίωναν τη χάρτινη κούνια και όλα αυτά έπιαναν ολόκληρο τοίχο.
Κάτω από το δέντρο,ένα χωριό.Σπίτια και πάλι από χαρτόνι και ζελατίνα και ένα λαμπάκι,για να δίνει φως,πάνω σε πυκνό βαμβάκι.Ο Άγιος Βασίλης,σε μια γωνιά του μικρού χωριού,ακόμη τον θυμάμαι,φτιαγμένος από μια δική μου παλιά κούκλα,που την είχε ντύσει με γκοφρέ κόκκινο χαρτί και γενιάδα από βαμβακι .Η άμαξα και οι τάρανδοι από ξύλο που σκάλισε με μεγάλη υπομονή.Τι έφτιαχνε Χριστέ μου αυτός ο άνθρωπος;
Πού έβρισκε τόση υπομονή και τόσο κέφι να στολίζει όλο το σπίτι μέσα κι έξω;Ειλικρινά ....απορρώ.
Τον λατρεύω.....και τον ευχαριστώ από τα βάθυ της καρδιάς μου,που μου δώρισε αυτή την ομορφιά και την αγάπη για τις μέρες αυτές.
Εύχομαι να είναι γερός ,αν και τώρα στα 87,μου στέκεται ακόμη όσο...μπορεί.Έτσι λοιπόν,με την ίδια αγάπη ,τα λέω και στις κόρες μου και συνεχίζω όσο μπορώ το δικό του έργο,για να έχουν όμορφες αναμνήσεις οι μικρές μου.Τι μικρές δηλαδή;Τέλος πάντων........
'Οταν επί τέλους,τελειώσαμε με το στόλισμα,ήρθε και η ώρα,να τους παίξω στο αρμόνιο ,όλα τα σχετικά Χριστουγεννιάτικα τραγουδάκια,έτσι.......για την ατμόσφαιρα....
Και του χρόνου......λοιπόν,να είμαστε πρώτα ο Θεός καλά,για να το ξανά στολίσουμε,πάντα με αγάπη.........