Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2008

Ζεστές ώρες



6 σχόλια:

γυάλινο δάκρυ είπε...

Τώρα διάβασα την ανάρτησή σας από τις 28 Αυγούστου.. Αν και δε σας γνωρίζω δάκρυσα.. Ο θάντος αγαπημένων προσώπων είναι ο μεγαλύτερος μου φόβος..
Σας εύχομαι ολόψυχα να σας έχει ο Θεός καλά και να μη χρειαστεί ποτέ να ξαναζήσετε κάτι τέτοιο, χωρίς ένα αντίο.. Να είστε αγαπημένες και δεμένες και να τον θυμάστε με αγάπη. Είμαι σίγουρη ότι από κάπου εκεί ψηλά σας βλεπει και σας προσέχει..

prioni είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Λιάντα είπε...

Γυάλινο....δάκρυ!
Σ'ευχαριστώ....γλυκιά μου!
Μπορεί να μη με γνωρίζεις,μπορεί να μη σε γνωρίζω,αλλά με συγκίνησες
καρδούλα μου,με την ευαισθησία σου.
Κι εγώ θυμάμαι στην ηλικία σου,φοβόμουν τον θάνατο,έτρεμα και στην ιδέα.Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα συμβεί σε μένα,όμως συνέβει.Τελικά,πρέπει να είμαστε πανέτοιμοι για τα πάντα,αρκεί να σκεφτούμε,ότι το σώμα μπορεί να φεύγει,αλλά η ψυχή παραμένει κοντά μας,για πάντα,όταν υπάρχει αγάπη.Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα γι'αυτό.'Ενα απ'όλα,είναι όταν σε ερώτησή μου στην μικρούλα μου,αν βλέπει τον μπαμπά ΄στα όνειρά της,η απάντησή της ήταν.....ναι μαμά,πολύ συχνά και πάντα...με σώζει από κάτι.
Σ'ευχαριστώ και πάλι καλήμου για τις ευχές σου.Είμαι σίγουρη,ότι είσαι ένα ευαίσθητο παιδί,με πολλά ψυχικά χαρίσματα.
Σε παρακαλώ....να προσέχεις!
Ευχή μίας μάνας....στα παιδιά της.
Να είσαι πάντα...καλά!
Λία

Λιάντα είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
γυάλινο δάκρυ είπε...

Πέρασα να αφήσω μια καλημέρα κι ένα χαμόγελο!

Λιάντα είπε...

γυάλινο δάκρυ....!
Κοπέλα μου....γλυκιά!
Καλημέρα....και σ'εσένα καλή μου!
Ειλικρινά,χάρηκα ιδιαίτερα που με θυμήθηκες.....
Σου εύχομαι καλή Παρασκευούλα και ένα χαρούμενο...Σαββατοκύριακο...!!
Λία