Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Σαν σήμερα.......


Σαν σήμερα .Εκείνη τη Δευτέρα το πρωί .
Πέρασαν οκτώ χρόνια από τότε .
Δεν θα ξεχάσω ποτέ.....εκείνο το τηλεφώνημα:
--Σφίξτε την καρδιά σας και τρέξτε στο νοσοκομείο .
Μια διαδρομή ατέλειωτη ,σκέψεις πολλές ,κακές
τρέλαιναν το μυαλό μου .Δεν μπορούσα να
σκεφτώ ,ότι θα άκουγα το μοραίο .
Νόμιζα ότι δεν θα συμβεί στην δική μας οικογένεια .
Ήμουν σίγουρη γι 'αυτό .
Πόσο λάθος....πίστευα .

Δεν πρόλαβες να μας πεις το τελευταίο αντίο .
Άφησες την τελευταία σου πνοή ,σ’εκείνο τον
καταραμένο δρόμο ,σ’εκείνον τον γεμάτο
ψέμα τόπο ,σ’ εκείνη την καταραμένη στροφή .
Μια κηλίδα από το αίμα σου ,που την έβαψαν
μαύρη από τον δόλο ,το συμφέρον ,την πονηριά ,
το ψέμα ,την υποκρισία ,την πλεκτάνη .
Γιατί;
28 Αυγούστου 2000
Σαν σήμερα ,σταμάτησε η καρδιά σου .
Σαν σήμερα έπαψες να ζεις .
Σαν σήμερα ,που έχασα την μισή ζωή μου .
Σαν σήμερα ,που τα παιδιά μας ,γνώρισαν την
απώλεια του πατέρα .
Ξέρω όμως ,ότι είσαι πάντα κοντά μας .
Ξέρω ότι η αγάπη σου για τα παιδιά ,είναι φύλακας άγγελος .
Ξέρω ότι σου λείπουμε ,αλλά μας λείπεις κι εσύ .
Θέλω να σου πω για την Μαρία σου ,είναι στα 24 τώρα πια ,
Μια κουκλίτσα ,ένα φανταστικό παιδί ,έτσι όπως την
ονειρευόσουν .Τώρα ,ετοιμάζεται να πάρει το δίπλωμα οδήγησης .
Παιδεύτηκα πολύ για να την πείσω .Φοβόταν από τη δική σου περιπέτεια .
Αλλά ξέχασα….τι στα λέω ;
Είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζεις ,αφού κάθε βράδυ τα κουβεντιάζετε .
Θέλω να σου πω για την μικρή μας ,την Κωνσταντίνα ,πόσο μικρούλα
ήταν τότε ;Μόλις 7 ½ δεν είχε καταλάβει ,δεν ήξερε ,το μυαλουδάκι
της ήταν παιδικό .Που ..να ξέρει τι σημαίνει απώλεια ;
Τώρα είναι στα 16 ,μες την εφηβεία ,γεμάτη ανησυχίες ,καλή μαθήτρια ,
ένα ώριμο παιδί ,που σου μοιάζει απίστευτα…..αλήθεια .
Θέλω να σου πω για μένα .Γέρασα ,κουράστηκα ,οι προσπάθειες που
Έπρεπε να κάνω ,για να είμαι μάνα και πατέρας μαζί ,με εξάντλησαν .
‘Όμως είμαι ….δυνατότερη ! Θυμάσαι ,που πάντα μου έλεγες …..
--πρέπει να είσαι δυνατή στη ζωή ,γιατί δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει .
Μερικές φορές ,πιστεύω ότι ήξερες από πριν τι θα σου συμβεί .
Με ετοίμαζες συχνά για την ενδεχόμενη απώλειά σου .
--Αλήθεια……ήξερες;
Το μόνο που με πικραίνει σήμερα ,είναι που δεν μπόρεσα να σε δικαιώσω .
Τρία χρόνια μου πήρε ο αγώνας που έδωσα με τα δικαστήρια .Τρία χρόνια
Πίκρας ,γιατί το άδικο και το ψέμα κυριάρχησαν ,έγιναν εμπόδιο σε κάθε
μου βήμα .Δεν τα κατάφερα ,ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου ,αν και πάλεψα .
Ήταν απίστευτα πρωτόγνωρη για μένα η πλεκτάνη που γίνεται στον χώρο της δικαιοσύνης .
Δικαιοσύνη……ανύπαρκτη ,πίστεψέ με .
Όλα αυτά όμως πέρασαν τώρα .
Μας λείπεις ,όμως σ ‘αγαπάμε και πάντα είσαι στην καθημερινότητά μας .

4 σχόλια:

prioni είπε...

Τόσες αλήθειες ! Τόσος πόνος ! Τόσες δυσκολίες ! Τα κατάφερες όμως ! Κι αν οι ώρες ήταν σκληρές, κι αν ακόμα το δάκρυ δεν στέγνωσε, μείνε στη σκέψη πως άντεξες τα πιό δύσκολα, και πίστεψε στην ελπίδα.
Οι ώρες πάντα είναι μικρές. Μεγάλο όμως το κουράγιο, όταν θέλει κανείς να ζήσει και να ελπίσει. Πάντα τα παιδιά γλυκαίνουν τους καημούς και τους μεγάλους πόνους, σαν μιά κατάληξη της συνέχειας της ζωής, συνέχειας που μέσα της έχει αυτόν που σου τα χάρισε.....

silia είπε...

Υπέροχος μονόλογος , για κάποιον αγαπημένο , που χάθηκε ...
Να είστε και οι τρεις (οι γλυκές του αγαπημένες) , πάντα καλά και να τον θυμάστε .

Λιάντα είπε...

Καλησπέρα....καλό μου...prioni!!!
Πόσο....δίκιο έχεις!
Όλοι στη ζωή μας περάσαμε και ζήσαμε τον πόνο.'Ομως ο πόνος του θανάτου,που δεν θα δεις,δεν θα αγγίξεις,δεν θα μιλήσεις,δέν θα μοιραστείς στιγμές,με τους δικούς σου ανθρώπους,μ'εκείνους που είχαν την ατυχία να φύγουν νωρίς από τη ζωή,είναι δυσβάσταχτος.Ο χρονος σίγουρα γιατρεύει και η πορεία στη ζωή,οι υποχρεώσεις ,σε κάνουν να ξεχνάς,να παίρνεις δύναμη και κουράγιο.Όσο για την ελπίδα και την συνέχεια στη ζωή,πιστεύω ότι υπάρχουν οι Άνθρωποι,εκείνοι που σ'αγαπούν και αγαπάς,εκείνοι που επιλέγεις και σ'έπιλέγουν,γιατί κάτι όμορφο υπάρχει μεταξύ τους, η επικοινωνία και η αγάπη.
Σ'ευχαριστώ.....!!!

Λιάντα είπε...

Καλησπέρα...καλή μου silia....!
Σ'ευχαριστώ πολύ...για την ευχή σου!
Είμαστε ....καλά,ήρεμες,χαρούμενες,δυνατές και ώριμες,γιατί ζήσαμε την αγάπη και την ευτυχία που ήταν πάντα τρόπος ζωής,στο σπίτι μας.
Σ'ευχαριστώ...και πάλι!
Εύχομαι και για σένα ότι....καλύτερο επιθυμείς στη ζωή σου....