Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

Αρμένικη....βίζιτα


Αλήθεια......γνωρίζετε από που και πως,βγήκε η έκφραση αυτή;
Επειδή τελευταία με απασχόλησε αρκετά συχνά η εν λόγω φράση,είπα να το ψάξω...καλύτερα το θέμα και σκέφτηκα να το βάλω κι εδώ,έτσι...για τους συμπάσχοντες....
Λοιπόν,λένε.......ότι:
Οι Αρμένιοι είναι από φυσικό τους ευγενείς και φιλόξενοι, πράγμα που ξένιζε τους άλλους λαούς. Είχαν την συνήθεια να κάνουν επισκέψεις σε συγγενείς τους που κατοικούσαν σε άλλες πόλεις, οικογενειακά, δηλαδή πέντε-έξι άτομα και έμεναν εκεί πολύ καιρό. Επίσης, έκαναν επισκέψεις οικογενειακές στην ίδια πόλη, που κρατούσαν και μια βδομάδα ακόμη. Όσο για την καθημερινή επίσκεψη τους, αυτή κρατούσε πάρα πολλές ώρες. Από αυτά και από αυτά εμείς τα Ελληνάκια, όταν βλέπουμε..... κανέναν να μας επισκέπτεται και να κάθεται πολύ ώρα, λέμε πως μας έκαναν,Αρμένικη....βίζιτα, δηλαδή (επίσκεψη).
Oυφ.......αυτά!

Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009

Άργησα ,μα........ήρθα!

Μία λαϊκή μας παροιμία ,λέει........"κάλλιο αργά ,παρά......ποτέ ".
Θα ήθελα να ζητήσω την κατανόηση ,από όλους τους φίλους και φίλες της blog-χώρας μας .Είμαστε άνθρωποι και περνάμε από χαρούμενες στιγμές ,από στιγμές ρουτίνας ,αλλά και από στιγμές δυστυχίας ,που πολλές φορές μας καταρρακώνουν ,μας δημιουργούν φοβίες ,μας αποδυναμώνουν .
Μία λοιπόν ,δυστυχισμένη περίοδο πέρασα κι εγώ πρόσφατα ,φόρος τιμής ,στον άνθρωπο και πολύ καλό φίλο ,που έφυγε πριν από 40 μέρες .
Όμως ,η ζωή συνεχίζεται και όλοι γνωρίζουμε ότι πρέπει να παλεύουμε γι'αυτή ,με νύχια και με δόντια ,με τα καλά της και τα άσχημά της .Μετά από τόσες μέρες αποχής ,άνοιξα τα mail μου και είδα και τρόμαξα ,για να τα διαβάσω όλα .Μέσα σ'αυτά λοιπόν ,είχα να παραλάβω προς μεγάλη μου έκπληξη(λόγο αποχής) και βραβειάκια για τα τρία μου blogs .


Ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ηλακάτη ,γιατί με θυμήθηκε και.......στις δύσκολες στιγμές μου,όπως επίσης κι ένα μεγάλο"ευχαριστώ" στην καλή μου φίλη ........luna ,που με τίμησαν στο blog μου "καθρέφτη,καθρεφτάκι μου",δίνοντάς μου το βραβείο..............

"ΕΝΑ ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΟ BLOG " Οι κανόνες της βράβευσης είναι οι εξής:
1. Δεχτείτε αυτό το βραβείο, αναρτήστε το στο blog σας, μαζί με το όνομα του ατόμου που σας βράβευσε, και το λινκ στο blog
2. Απονείμετε το βραβείο αυτό σε άλλα 15 αξιαγάπητα blogs.Θυμηθείτε να επικοινωνήσετε με τους bloggers και να τους ενημερώσετε ότι τους επιλέξατε για αυτό το βραβείο.

Σύμφωνα λοιπόν με τους κανόνες της βράβευσής ,(δεν ξέρω αν είναι αργά) ,ελπίζω πως .....όχι !
Θα ήθελα να βραβεύσω κι εγώ με τη σειρά μου ,τα εξής ΑΞΙΑΓΑΠΗΤΑ BLOGS ,που κατά τη δική μου άποψη ,είναι γραμμένα με μεγάλη ευαισθησία ,είναι δημιουργικά ,ενημερωτικά και με πολύ-πολύ μεράκι !


1.Δεν θα ξεχάσω ποτέ καλέ μου velvet2 ,την ευαισθησία σου.........! Σ'ευχαριστώ...! STAVENTO-ΑΠΑΓΚΙΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ
2. ΜΠΛΕ ΒΕΛΟΥΔΟ
3. ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΟΥ-ΦΩΤΕΙΝΗ
4. ΜΑΡΙΒΙΛΗ ΚΑΙ ΦΡΕΝΤΥ
5. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
6. ΑΚΡΙΤΑΣ
7. ΠΟΝΤΙΚΟΠΑΓΙΔΑ
8. nautilus
9. bearpridehiv
10. Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ
11. ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΠΕΦΤΕΙ-ΠΕΦΤΕΙ
12. ΚΟΤΣΑΝΙ
13. ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ
14. violets with wind adove them
15. SMALL FISH IN THE SKY

Υ.Γ.
Τα 15 αξιαγάπητα blogs ,είναι και στα τρία μου blogs τα ίδια .Μου ήταν αδύνατον να βρω 45 φίλους με αξιαγάπητα blogs,όχι γιατί δεν υπάρχουν,αλλά θα έπρεπε να ασχοληθώ μία ολόκληρη εβδομάδα και ο χρόνος δεν μου το επιτρέπει αυτή τη στιγμή.Προσπάθησα,να βρω ανθρώπους,που δεν έχουν πάρει βραβεία μέχρι αυτή τη στιγμή,ελπίζω....να σκέφτηκα σωστά!!

Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Το WC και ο πάστορας....


Πολλοί ,ίσως να γνωρίζουν τη συγκεκριμένη αστεία ιστορία .
Την είχα διαβάσει πριν μία εικοσαετία και είχα στην τσάντα μου πάντα μία φωτοτυπία της ,γιατί πραγματικά ,διαβάζοντάς την .....τότε ,έκλαιγα από τα γέλια .Την βρήκα πρόσφατα ξεχασμένη σ' ένα συρτάρι μου και σας την παραθέτω.....
Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο ,για όσουν δεν την γνωρίζουν .
Μια οικογένεια Άγγλων περνούσε τις διακοπές της στη Γερμανία. Στη διάρκεια ενός περιπάτου, βλέπουν ένα χαριτωμένο σπιτάκι, κατάλληλο για τις διακοπές τους του επόμενου χρόνου.
Μαθαίνουν ότι ο ιδιοκτήτης του είναι ένας διαμαρτυρόμενος πάστορας. Τον βρίσκουν και κλείνουν συμβόλαιο.
Γυρίζοντας όμως πίσω στην Αγγλία, η κυρία θυμήθηκε πως δεν είχε δει το WC, για να έχει μια πλήρη εικόνα του σπιτιού.
Έγραψε λοιπόν ένα γράμμα:
-Αιδεσιμότατε, είμαι η κυρία που έκλεισα το εξοχικό σπιτάκι για τον επόμενο χρόνο, αλλά δεν πρόσεξα το WC. Μπορείτε να μας πληροφορήσετε καταλλήλως;
Ο πάστορας πήρε το γράμμα, αλλά δεν κατάλαβε για τι πρόκειται. Υπέθεσε πως η κυρία εννοούσε μια κοντινή εκκλησία των Άγγλων διαμαρτυρόμενων, που ονομάζεται Wable Church.
Έτσι λοιπόν, απαντώντας της, έγραψε:
-Κυρία μου εξετίμησα την ερώτηση σας και απαντώ: Ο τόπος στον οποίο αναφέρεστε βρίσκεται σε απόσταση 12 χιλιομέτρων από το σπίτι, πράγμα λίγο κουραστικό για όσους συνηθίζουν να πηγαίνουν πολύ συχνά.
Όποιος έχει τη συνήθεια να παραμένει πολύ, καλό είναι να παίρνει και το φαγητό του μαζί.
Στην τοποθεσία μπορείτε να φτάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια. Αν όμως βιάζεστε, μπορείτε να πάρετε αυτοκίνητο.
Καλό είναι να φτάσετε εγκαίρως για να μην διαταράξετε την ησυχία των άλλων που είναι ήδη μέσα.
Υπάρχουν θέσεις για εκατό όρθιους και σαράντα καθιστούς.
Υπάρχει επίσης κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες οσμές.
Συνίσταται να φτάσετε γρήγορα για να πιάσετε θέση.
Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς τους και όλοι μαζί τραγουδούν.
Στην είσοδο σας δίνουν ένα χαρτί και αν δεν φτάσει χρησιμοποιείται ανά δύο άτομα.
Τα χαρτιά πρέπει να επιστρέφονται στην έξοδο, για να χρησιμοποιηθούν και για επόμενη φορά.
Υπάρχουν επίσης μεγάφωνα για να ακούγονται οι ήχοι και έξω.
Αυτά που συλλέγονται, μοιράζονται έπειτα στους φτωχούς.
Υπάρχουν επίσης φωτογράφοι, για να σας φωτογραφίζουν στις διάφορες φάσεις και να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο μα τόσο ανθρώπινη!
Εις το επανειδείν με τον αξιότιμο σύζυγό σας,

Ο πάστωρ

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Για τον Μάη.....

Η νίκη......της φύσης, η ανθοφορία και η νέα καρποφορία.Ο πράσινος μήνας ,ο μήνας που η φύση γιορτάζει,από τα χίλια μύρια αρώματα των λουλουδιών.
Για την πρώτη μέρα του μήνα ,τα στεφάνια που φορούν όλα τα χρώματα της γης ,ένα στάχυ κι ένα σκόρδο,για να κρατά το κακό ,μακριά από τα σπιτικά μας .Το κρεμάμε έξω από την πόρτα της εισόδου μας ,μέχρι τις 24 του Ιούνη,το θερινό ηλιοστάσιο και το καίμε στις φωτιές που ανάβουμε του Αη Γιάννη.
Πόσοι από εμάς,θα φτιάξουν το πρωτομαγιάτικο στεφάνι;
Πόσοι από εμάς,θα καθίσουμε στο γρασίδι να γίνει ο πωπός μας πράσινος;
και για την περίπτωση........
1..Ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι
2..Μην βγάλεις μήτε μπάλωμα, πριν βγει ο Μάιος μήνας
3..Μάης άβροχος, τρυγητής άμετρος

Πέμπτη, 23 Απριλίου 2009

Τώρα που ο Απρίλης φεύγει......


Λίγες παροιμίες ,για να μην χανόμαστε.......

1..Αν ρίξει Απρίλης τρεις βροχές κι ο Μάης άλλες δύο, να δεις σταφύλια σαν παιδιά και πίτες σαν.........αλώνια.
2..Αν κάνει ο Μάρτης δυο νερά κι ο Απρίλης άλλο ένα, χαρά σε κείνο το ζευγά που 'χει πολλά σπαρμένα.
3..Ο Μάης έχει το όνομα και ο Απρίλης τα λουλούδια.
4..O Απρίλης με τα λουλούδια και ο Μάης με τα ρόδα.
5..Ο Απρίλης έχει την δροσιά και ο Μάης τα λουλούδια.

Του Αγίου Γεωργίου σήμερα........

Το γνωρίζετε...ότι σαν σήμερα ,την ημέρα του Αη Γιώργη ,στην όμορφη Αράχωβα ,πραγματοποιείται "ο δρόμος των γερόντων";
Λοιπόν ,σαν σήμερα και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας ,οι γέροντες (όποιος δηλαδή αντέχει) ανηφορίζουν ένα δρομάκι γεμάτο κοτρώνες κι όποιος κερδίσει τον αγώνα (φτάσει μέχρι το τέλος της ανηφοριάς) ,κερδίζει ένα αμνοερίφιο .Στη συνέχεια ,το ρίχνουν στο χορό και παράλληλα βγάζουν την εικόνα του Αγίου ,με ομοβροντία κροτίδων .

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Πρόσκληση.....ανθρωπιάς

Ας βοηθήσουμε όσοι και όσες μπορούμε ,το έργο ανθρωπιάς ,δύο συλλόγων της χώρας μας ,που διοργανώνουν Πασχαλινά bazaar .Αυτό ,μπορεί να γίνει με τις δημιουργίες μας(και είμαστε...αρκετοί ,που δημιουργούμε) , η’ με το περίσσευμά μας .Αντικείμενο των δύο συλλόγων ,είναι η φροντίδα και η προστασία ανήλικων παιδιών .Η προσπάθειά τους ,για κοινωφελές έργο ,είναι γνωστή σε όλους μας ,εδώ και πολλά χρόνια .
1.. Ίδρυμα "Το χαμόγελο του παιδιού" .

Το ίδρυμα θα πραγματοποιήσει Πασχαλινό bazaar στις 13-14-15/04/2009 στην διεύθυνση:
Αργυρουπόλεως & Άνω Τζουμαγιάς
Νίκαια
Τ.Κ. 18454
Υπεύθυνη είναι η κυρία Βουτσά.
Το τηλέφωνο επικοινωνίας είναι: 2104256040
Η υπεύθυνη βρίσκεται καθημερινά στον χώρο αυτό 09.00 – 17.00.
Η αποστολή των έργων , θα πρέπει να γίνει στην παραπάνω διεύθυνση .Τα έργα που θα αποσταλούν θα πρέπει να είναι πολύ καλά τυλιγμένα ώστε να μην υπάρξει καμία απολύτως φθορά κατά την μεταφορά τους.


2.. Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης που θα διεξάγει Πασχαλινό bazaar στις 9-10/04/2009.
Τα τηλέφωνα επικοινωνίας της εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης είναι:
2310-835254 και 2310-811078
Το Πασχαλινό bazaar θα διεξαχθεί στις 9-10/04/2009 στην διεύθυνση:
Δικηγορικός σύλλογος Θεσσαλονίκης
Τσιμισκή 103 Διαγώνιος
Θεσσαλονίκη
Από ώρα 10.00 έως 21.00
Η αποστολή των έργων σας θα πρέπει να γίνει στην διεύθυνση:
Σύλλογος φίλων - εθελοντών εταιρίας προστασίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης
Ίωνος Δραγούμη 4
54624 Θεσσαλονίκη
Υπεύθυνη είναι η πρόεδρος του συλλόγου
Ιωάννου Κατερίνα
Το κινητό της είναι: 6945153363
Για όποιον θέλει να προσφέρει χρήματα αντί για κάποιο έργο του, υπάρχουν λογαριασμοί τραπεζών, οι οποίοι είναι οι εξής:
MARFIN-EGNATIA BANK:0086934-40/0
EUROBANK:181-0100036594


Και στις δυο περιπτώσεις η αποστολή των έργων θα πρέπει να γίνει μέχρι τα τέλη του Μαρτίου ή το αργότερο μέχρι στις 4-5/04/2009, ανάλογα με ποιο τρόπο θα τα στείλετε, για να φτάσουν εγκαίρως στα σημεία, όπου θα διεξαχθούν τα bazaar. Επίσης θα πρέπει να υπάρχει μέσα στο δέμα, η ένδειξη ότι πρόκειται για δωρεά και αν και όσοι επιθυμούν ,καλό είναι να γράψουν τα στοιχεία τους ,για ευνόητους λόγους .

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Η τελευταία μέρα,μιας καρδούλας.....

Δύσκολα και βαριά τα χέρια στο πληκτρολόγιο,δεν βλέπω και καλά,γιατί τα μάτια είναι γεμάτα δάκρυα.Και ξύπνησα σήμερα με μία απίστευτη διάθεση για ζωγραφική....
Τώρα,ούτε να το διανοηθώ,ούτε και να μαγειρέψω δεν θέλω.
Τώρα....γιατί τα γράφω;
Ίσως γιατί θέλω να μοιραστώ με άλλους ανθρώπους,με φίλους, αυτή τη δύσκολη στιγμή.
Η απόφαση της ευθανασίας,πάρθηκε σήμερα το πρωί.
Έχει μέρες τώρα,που ο Ρίκος μας δεν περπατάει,δεν τον βαστούν τα πόδια του.Εδώ και τέσσερις μέρες,δεν τρώει,παρά πίνει μόνο νεράκι κι αυτό ξαπλωμένος.Δεν μπορεί να αναπνεύσει,τα άλλα, καλύτερα να μην σας τα πω,γιατί κι εγώ η ίδια δεν τα αντέχω.Δεν είναι άρρωστος,απλά γεράματα έχει,που μάλλον νωρίς τον βρήκανε,στα 14,5 χρόνια του.
Ίσως κάποιοι που θα με διαβάσουν,να με παρεξηγήσουν,για υπερβολές.Το έχω ακούσει κι άλλη φορά αυτό το παραμυθάκι,αλλά δικαιολογώ,εκείνους που δεν έζησαν,με ζωάκια και κατανοώ την κρίση τους.
Χρειάζομαι δύναμη...για σήμερα και δεν ξέρω που να τη βρω.Οι κόρες μου,θέλουν να μείνουν μακριά από τη διαδικασία και ο κλήρος έπεσε στην υποφαινόμενη...γενναία της οικογένειας.
Δεν γνωρίζω πως θα ειναι η βραδιά μου,αλλά ελπίζω στην αυριανή μέρα.....
Σας ευχαριστώ.....που μοιραστήκατε μαζί μου,αυτές τις γεμάτες θλίψη γραμμές και ζητώ συγνώμη,αν σε κάποιους άγγιξα ευαίσθητες χορδές.
Ίσως αυτή μου η κίνηση,να μου δώσει περισσότερο θάρρος για σήμερα,ίσως και να ήθελα να πάρω μία επιβεβαίωση για το γεγονός αυτό,ίσως.......για να μην έχω τύψεις;
Πραγματικά,δεν ξέρω......